Jeżeli uważasz, że w naszym ojczystym kraju nie ma ciekawych miejsc, powiedzenie „cudze chwalicie, swojego nie znacie” będzie miało dla Ciebie wyjątkowe znaczenie. W czterech najbliższych artykułach postaram się Wam przybliżyć najpiękniejsze i najciekawsze miejsca w Polsce, do których warto się wybrać, jeżeli nie chcecie wyjeżdżać gdzieś za granicę. Kolejna część będzie dostępna w przyszły weekend.

100 najpiękniejszych miejsc w Polsce: część 1 | część 2 | część 3 | część 4

Spis treści:

1. Park Arkadia pod Łowiczem

arkadia-pod-lowiczem

W niewielkiej wsi Arkadia koło Łowicza znajduje się ogród romantyczny w stylu angielskim założony w roku 1778 przez Helenę z Przeździeckich (1753-1821), żonę Michała Hieronima Radziwiłła właściciela pobliskiego Nieborowa.

Znajdziemy tutaj fantazyjne skupiska drzew, rozległe łąki, a także staw z „Wyspą uczuć„. Zgodnie z modą panującą w tamtych czasach, ogród urozmaicały budowle nawiązujące do sztuki antycznej i gotyckiej. Do najciekawszych należy świątynia Diany, Łuk Grecki i Akwedukt. Na sztucznym wzgórzu zbudowano Domek Gotycki, zwany Przybytkiem Nieszczęścia i Melancholii.

2. Babia Góra w Beskidach

Babia_Gora

Babia Góra jest uważana za jeden z najbardziej zdradliwych szczytów w Polsce. Liczy sobie 1725 m n.p.m i jest najwyższym wzniesieniem położonym poza Tatrami w Naszym kraju. Nazywana jest Królową Beskidów, Matką Niepogód, Diablakiem albo po prostu Orawską Świętą Górą.

Od 1977 roku działa tutaj Rezerwat Biosfery UNESCO dzięki temu, góra przyciąga botaników, geologów i innych badaczy z całego świata. Na stosunkowo niewielkim obszarze można zobaczyć dobrze rozwinięte żleby, pola rumoszu skalnego oraz jeziorka osuwiskowe.

Wokół Babiej Góry panuje specyficzny klimat. Pogoda jest tu bardzo zmienna. Zdarza się, że różnice temperatury pomiędzy pobliską Zawoją, a szczytem wynosi kilkanaście stopni. Ponadto w wyższych partiach wieje prawie zawsze silny wiatr.

Babia góra ma niemal historyczne znaczenie dla polskiej turystyki.

3. Bagna Biebrzańskie

Narew_z_prawym_dopływem_Biebrzą

Dolina Biebrzy położona jest w północno-wschodniej Polsce, 200 km od Warszawy, 370 km od Gdańska i 530 km od Katowic i jest to wyjątkowe miejsce na aktywny wypoczynek na łonie przyrody.

Mokradła, turzycowiska i lasy bagienne, rozciągające się wzdłuż Biebrzy, zajmują powierzchnię blisko 100 tys. ha, co jest unikatem na skalę europejską.

Zawiłe meandry i starorzecza tętniącej życiem rzeki wylewają co roku, zamieniając dolinę w królestwo ptactwa wodno-błotnego. Biebrzańskie łąki i pastwiska, podtapiane każdej wiosny, przyozdabiają się żółtymi kaczeńcami, tworzącymi niespotykany krajobraz.

Wiosna nad Biebrzą jest wielkim widowiskiem ptasich przelotów i godów. Nad rozciągającymi się po horyzont rozlewiskami rozlega się odgłos kluczących po niebie dzikich gęsi, żurawi i innych ptaków. Przyciąga to nad Biebrzę ornitologów z całego świata. W dolinie Biebrzy stwierdzono 276 gatunków ptaków, w tym 180 to gatunki lęgowe. Bagna zamieszkują takie rzadkości jak: dubelt, wodniczka, batalion, dzięcioł białogrzbiety, świstun, rybitwa białoskrzydła, łabędź krzykliwy, bocian czarny, orlik krzykliwy i grubodzioby. Czytaj dalej >>

4. Zamek w Baranowie Sandomierskim

zamek-w-baranowie-sandomierskim

Zamek w Baranowie Sandomierskim, nazywany też „małym Wawelem„, dawna siedziba rodu Leszczyńskich,  to światowej klasy zabytek, który od lat przyciąga zwiedzających, amatorów aktywnego wypoczynku jak i przedsiębiorców poszukujących atrakcyjnego miejsca na organizacje szkoleń, konferencji czy też spotkań biznesowych.

Zamek urzekająco wpisuje się w nadwiślański pejzaż i jest otoczony 14 ha parkiem z polem golfowym. Na terenie zamku działa muzeum, w którym można zapoznać się z historią obiektu i jego właścicieli.

Zamek został wzniesiony pod koniec XVI wieku w miejscu średniowiecznego, obronnego dworu rycerskiego. W XV wieku dwór baranowski należał do szlacheckiej rodziny Baranowskich. Na przełomie XV i XVI wieku właścicielem Baranowa został wielkopolski ród Górków. W 1569 roku Stanisław Górka sprzedał dobra baranowskie Rafałowi Leszczyńskiemu. Obecny kształt zamku stanowi imponujący przykład wytwornego stylu zamożnej rodziny Leszczyńskich. Wspaniałą architekturę, ukształtowaną na wzór królewskiego Wawelu w Krakowie, rezydencja zwana „Małym Wawelem” zawdzięcza najprawdopodobniej włoskiemu architektowi i rzeźbiarzowi Santi Gucci’emu. Ostatnim właścicielem zamku z rodu Leszczyńskich był Rafał X, którego syn – Stanisław Leszczyński, był królem Polski.

Więcej info znajdziesz na stronie www zamku.

5. Pałac Branickich w Białymstoku

Pałac_Branickich_w_Białymstoku

Pałac Branickich w Białymstoku jest zaliczany do najpiękniejszych realizacji barokowej architektury w tej części Europy. Mecenat hetmana Jana Klemensa Branickiego doprowadził w XVIII wieku do opatrzenia białostockiego pałacu mianem „Polskiego Wersalu”.

Dziedzictwo hetmana jest kontynuowane przez Uniwersytet Medyczny w Białymstoku, który od 1950 roku jest właścicielem rezydencji. Pałac stanowi główną siedzibę białostockiej Uczelni, która prowadzi systematyczne prace remontowo-konserwatorskie zmierzające do przywrócenia rezydencji XVIII-wiecznej świetności. Poprzez liczne inicjatywy takie jak Noc Muzeów, Dni Otwarte UMB, Podlaski Festiwal Nauki i Sztuki, Europejskie Dni Dziedzictwa, a także zorganizowanie Muzeum Historii Medycyny i Farmacji, pałac spełnia funkcje naukowo-dydaktyczne oraz wpisuje się w życie kulturalne miasta.

Strona www: www.umb.edu.pl/palac_branickich

6. Bieszczady

Choć to wciąż jeszcze najmniej „skażone” cywilizacją góry w Polsce, latem na głównych szlakach turystycznych i w stanowiących dobrą bazę wypadową miejscowościach coraz trudniej o ciszę i spokój.

Piętra roślinne Bieszczad układają się nieco inaczej niż w pozostałych polskich górach – ze względu na warunki klimatyczne nie ma tutaj lasów świerkowych regla górnego oraz piętra kosodrzewidy. Aby chronić niezwykłe walory przyrodnicze regionu, zwłaszcza lasy bukowe oraz unikalne wysokogórskie łąki – połoniny, w 1992 roku Bieszczadzki Park Narodowy, wspólnie z Parkami krajobrazowymi Ciśniansko – Wetlińskim oraz Doliny Sanu, wszedł w skład Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery UNESCO „Karpaty Wschodnie”

Osobliwością Bieszczad jest zaistniały w 1947 roku proces wtórnego zdziczenia przyrody. Wiąże się on z wyludnieniem tych terenów (w wyniku wyludnienia po II wojnie światowej) oraz zanikiem działalności gospodarczej.

7. Biskupin

biskupin

Rezerwat archeologiczny w Biskupinie został uznany za pomnik historii w 1994 roku. To miejsce, gdzie we wczesnej epoce żelaza istniała osada obronna kultury łużyckiej. Jej odkrycie w 1934 roku pod wodami Jeziora Biskupińskiego stało się jednym z najważniejszych dokonań polskich archeologów, zaznaczającym przełom w stanie wiedzy o pradziejach. Przetrwanie prawie kompletnych fundamentowych konstrukcji drewnianych rozległego osiedla, z reliktami domostw, ulic, wałów i urządzeń technicznych, było zjawiskiem wyjątkowym, swoistą sensacją archeologiczną na miarę europejską. Popularyzowany jako „polskie Pompeje”, Biskupin objęty został wieloletnim programem badań angażujących kilka pokoleń naukowców, prowadzonych na ogromną skalę, z zastosowaniem nowatorskich metod i połączeniem wielu dyscyplin.

Wielkość osady – zadziwiająca na tle fragmentarycznego charakteru wszelkich wcześniejszych odkryć na terenie Polski – jej wyjątkowo dobry stan zachowania oraz znaczenie naukowe decydują o unikatowości obiektu.

Biskupin funkcjonuje obecnie jako muzeum-rezerwat archeologiczny, ze współczesnymi pełnowymiarowymi rekonstrukcjami fragmentów grodu. W ramach wielostronnej aktywności placówki, oprócz przechowywania i udostępniania odkrytego materiału zabytkowego, kontynuowane są badania naukowe, jak również prowadzone nowoczesne działania edukacyjne, włącznie z coroczną organizacją popularnych festynów archeologicznych.

Więcej informacji: http://www.zabytek.gov.pl/Zabytek/szczegoly.php?ID=198

Strona www: www.biskupin.pl

8. „Rydlówka” w Bronowicach

Rydlowka_Bronowice_Małe

Bronowice to stara podkrakowska wioska, która zyskała sławę pod koniec XIX wieku jako prawdopodobnie najważniejszy plener ówczesnego, polskiego malarstwa. Była to wówczas urocza wieś z niebiesko malowanymi chatami na pagórkach w sadach. Przez wieś, dołem płynęła malownicza struga łącząca dwa duże stawy. Naprzeciwko stawu na środku wsi stała karczma Hirsza Singera. Po drugiej wojnie światowej, w czasach PRL, stawy zasypano, karczmę rozebrano, a wieś straciła wiele z dawnego uroku, przeobrażając się w willowe przedmieście Krakowa. Dawny czar przyczaił się w gęstwinie zdziczałych ogrodów, w ozdobionych bibułkowymi kwiatkami kapliczkach, w otoczeniu dwóch bronowickich dworków, „Tetmajerówki” i „Rydlówki”, w której od 1969 r. mieści się dziś Muzeum Młodej Polski, a właściwie muzeum jednego dzieła literackiego, „Wesela” Stanisława Wyspiańskiego. Muzeum prowadzi wspólnie Krakowski Oddział PTTK i rodzina Rydlów.

Dworek zbudował artysta malarz, Włodzimierz Tetmajer, w 1894 r., cztery lata po ślubie z córką bronowickiego chłopa, Anną Mikołajczykówną. W domu tym 21 listopada 1900 r. odbyła się zabawy weselna oraz obrzęd czepin po ślubie Lucjana Rydla z Jadwigą Mikołajczykówną, najmłodszą siostrą Anny. Wśród weselnych gości przybyłych z miasta obecny był Stanisław Wyspiański, świadek na ślubie przyjaciela. To tu zrodziła się inspiracja do napisania dramatu „Wesele” i z wydarzeń tamtego pamiętnego wieczory powstała jego kanwa.

W 1903 roku Włodzimierz Tetmajer wyprowadził się do pobliskiego dworku, który zaczęto nazywać „Tetmajerówką”. W 1908 roku Lucjan Rydel odkupił od Tetmajera jego dawny dom i rozbudowawszy osiadł w nim. Dworek ten nazwano „Rydlówką” i jest on do dziś własnością rodziny Rydlów.

Więcej informacji: www.rydlowka.com/rydlowka

9. Zamek Piastów śląskich w Brzegu

zamek-w_brzegu

Renesansowy zamek w Brzegu swymi początkami sięga czasów księcia  Henryka I Brodatego(I poł. XIII w.). W XIV i XV wieku  ta rezydencja książąt linii brzesko-legnickiej (1311-1675) była wielokrotnie rozbudowywana, by ostatecznie,  w latach 1532-1586, za sprawą włoskich architektów, ulec gruntownemu przekształceniu i przebudowie w jeden z najokazalszych  monarszych zamków renesansowych w tej części Europy.

10. Rzeka Czarna Hańcza

czarna-hancza-rzeka

Czarna Hańcza jest największą rzeką Suwalszczyzny. Przepływa przez bardzo ciekawe tereny, nieraz o unikatowych walorach krajobrazowych, geologicznych, historycznych (Jaćwież) i etnograficznych.

Czarna Hańcza ma 142 kilometry długości, z czego 15 kilometrów znajduje się na terenie Wigierskiego Parku Narodowego.

Rzeka wielokrotnie zmienia swój charakter. Na odcinku od Sobolewa do Zatoki Hańczańskiej przypomina rzekę podgórską. Ma tu silny nurt, wiele zakrętów, leży w niej wiele powalonych drzew. Zbliżając się do jeziora Wigry, uspokaja się, zwalnia i pogłębia. Po wypłynięciu z Wigier jest nadal rzeką o spokojnym nurcie, ale pojawiają się liczne zakola, a także rozległe rozlewiska. Na tych terenach żyje mnóstwo ptactwa wodnego. W miejscowości Wielki Most rzeka ponownie zmienia swój charakter – zaczyna płynąć szybciej, a jej koryto dzieli się na wiele odnóg. Na tym odcinku znajduje się mnóstwo przeszkód w postaci powalonych przez bobry drzew.

Czarną Hańczą przebiega jeden z najpiękniejszych szlaków kajakowych w regionie. Rozpoczyna się na Wigrach, następnie wiedzie przez Czarną Hańczę i Kanał Augustowski. Spływy cieszą się dużym zainteresowaniem wśród turystów. W przypadku spływów kilkudniowych zanocować można na polach namiotowych znajdujących się nad brzegami rzeki.

11. Muzeum Jana Kochanowskiego w Czarnolesie

kochanowski-muzeum

Otwarte w 1961 roku muzeum, w całości poświęcone jest Janowi Kochanowskiemu. Siedzibą muzeum jest klasycystyczny, pochodzący z XIX wieku dwór Jabłonowskich, zaprojektowany przez Jakuba Kubickiego. Odbudowany po pożarze w 1904 r. przez kolejnego właściciela Stanisława Zawadzkiego.

Zgromadzono tam wiele wydań dzieł poety, opracowania na temat jego życia i twórczości oraz niektóre bezpośrednio z nim związane pamiątki: dębowy fotel z herbem, obity skórą z wytłaczanym wzorem oraz żelazne drzwi z inicjałami i herbem Korwin, pochodzące prawdopodobnie ze skarbczyka dworu spalonego w roku 1720.

12. Kaplica czaszek w Czermnie

Czermna_-_Chapel_of_Skulls

Niewielka barokowa kaplica murowana posadowiona na podstawie kwadratu, usytuowana została pomiędzy kościołem św. Bartłomieja a wolnostojącą dzwonnicą. Ściany i sklepienie wnętrza kaplicy pokrywa ok. 3 tys. ciasno ułożonych czaszek i kości ludzkich, ofiar wojen oraz epidemii chorób zakaźnych. Dalsze 20–30 tys. szczątków leży w krypcie pod kaplicą. Na ścianie głównej znajduje się niewielki skromny ołtarz z barokowym krucyfiksem, na którym leżą ciekawsze okazy czaszek.

Kaplicę zbudował w latach 1776–1804 ksiądz Wacław Tomaszek, z pochodzenia Czech, proboszcz parafii w Czermnej. Pewnego dnia w 1776 roku w skarpie koło dzwonnicy w pobliżu kościoła ksiądz Tomaszek zauważył ludzkie czaszki i kości. Wezwał grabarza J. Langera i kościelnego J. Schmidta. Razem zaczęli wygrzebywać znajdujące się płytko pod ziemią szczątki. Nie spodziewali się, że natrafią na tak dużą ilość ludzkich kości. Były to kości ofiar wojen na ziemi kłodzkiej, prawdopodobnie z czasów wojny trzydziestoletniej, prusko-austriackiej i szerzących się po niej epidemiach cholery w XVII i XVIII wieku oraz z wojny siedmioletniej(1756–1763). Ksiądz Tomaszek postanowił wydobyć wszystkie szczątki. Polecił grabarzowi i kościelnemu oczyścić, wybielić kości wraz z czaszkami i zgromadzić w kaplicy. Ten fakt oraz doznany wstrząs podczas zwiedzania w 1775 roku katakumb w Rzymie zrodził pomysł wybudowania kaplicy ossuarium. Budowę kaplicy wspomaganą przez Leopolda von Leslie rozpoczęto w 1776 roku. Po wybudowaniu kaplicy ks. Tomaszek z grabarzem Langerem przez blisko 20 lat zbierali w rejonie Kudowy, Dusznik i Polanicy ludzkie szczątki i gromadzili je. Prace przy wystroju kaplicy trwały do 1804 roku. Przejęci spotkaniem z przemijalnością świata i śmierci, ks. Tomaszek i grabarz Langer postanowili, aby 20 lat po śmierci ich szczątki też spoczęły w tym miejscu. Ks. Tomaszek zmarł w 1804 r.

13. Zamek Czocha

Zamek_Czocha_wakacyjnyklimat-pl

Obronny zamek graniczny położony w miejscowości Sucha (Czocha), gmina Leśna, nad Zalewem Leśniańskim na Kwisie w polskiej części Łużyc Górnych. Pierwotna nazwa brzmiała prawdopodobnie Czajków.

Powstał jako warownia graniczna na pograniczu śląsko-łużyckim w latach 1241–1247 z rozkazu króla czeskiego Wacława I. W 1253 przekazany biskupowi miśnieńskiemu von Weisenow (Łużyce były wówczas częścią korony czeskiej).

14. Dąb Bartek

dab-bartek

Dąb Bartek to najsłynniejsze polskie drzewo. Znajduje się Zagnańsku w województwie świętokrzyskim i stanowi jedną z największych atrakcji turystycznych okolicy i Gór Świętokrzyskich. Obok dębu przechodzi zielony szlak turystyczny wiodący z Bliżyna do Zagnańska.

Dąb Bartek jest największym i najstarszym znanym w Polsce drzewem. Drzewo mierzy obecnie 30 metrów wysokości, obwód pnia na wysokości 1,3 m wynosi 9,85 m, a średnica korony to ok. 40 metrów.

Ze względu na spróchniały pień trudno jest dokładnie oszacować wiek drzewa, ale naukowcy określili, że Dąb Bartek liczy sobie od 645 do 670 lat, choć według tradycji drzewo ma aż 1200 lat. Ze względu na swój sędziwy wiek „Bartek” uznany został za pomnik przyrody i objęty ochroną prawną. Z historią dębu związane jest wiele legend. Według niektórych z nich w cieniu dębu odpoczywali Bolesław Krzywousty i Jan III Sobieski.

15. Zamek rycerski w Dębnie

Debno_zamek

Zamek w Dębnie pochodzi z XV wieku i uznawany jest za jeden z najstarszych i najcenniejszych tego typu obiektów w Małopolsce, które przetrwały do naszych czasów.

Zamek posiada bogatą dekorację kamieniarską. Ściany ozdobiono wzorami rombowymi i zygzakowatymi, wykonanymi z cegły zendrówki. Szczególnie ozdobny jest ryzalit północny, gdzie widoczne są dekoracje ornamentalne – maswerkowe i o motywach heraldycznych. Bez trudu dostrzeżemy Orła, Pogoń herb Odrowąż i monogram Chrystusa.

Zamkowe wnętrza wiele zawdzięczają sekretarzowi króla Stefana Batorego, Franciszkowi Wesseliniemu, który zmodernizował swą otrzymaną w 1583 roku siedzibę w duchu renesansowym. Adaptacją – o czym wiemy z zachowanej w murze sygnatury i daty – kierował Jan de Simoni, znany z prac w Krakowie i Sączu budowniczy; prace zakończono w roku 1586. Późniejsze, niewielkie modernizacje budowli nie miały wpływu na jej ogólny wygląd; najpoważniejszych przeróbek dokonali w 1722 Tarłowie, ale i oni nie przekształcili zbytnio Dębna. Z okresem ich panowania na zamku związana jest legenda o pięknej Tarłównie, córce wojewody, która zakochała się z wzajemnością w jednym z dworzan swego ojca. Aby zmyć hańbę z rodowego nazwiska, wojewoda zgładził ukochanego swej córki, a ją kazał zamurować żywcem. Według niektórych, w bezksiężycowe noce duch Tarłówny ukazuje się na zamku; widywano go ponoć jeszcze w ubiegłym stuleciu.

Zamek, fascynujący bogactwem detalu architektonicznego już Jana Matejkę i zwracający uwagę swą późnogotycką strukturą, został w latach 70. XX w. gruntownie odrestaurowany. Założone w nim muzeum dokumentuje w swych zbiorach dawną kulturę szlachecko-rycerską, gromadzi portrety, militaria, trofea myśliwskie, przedmioty użytku codziennego, związane z życiem i obyczajami szlachty. Można w nim zobaczyć zarówno pasy kontuszowe, jak i XVII-wieczną biżuterię, czy zbiory miśnieńskiej porcelany.

16. Kościół św. Michała Archanioła w Dębnie

drewniany-kosciol-w-debnie-podhalanskim

Kościół położony jest na Podhalu, nad samym niemal Jeziorem Czorsztyńskim. Jest chyba najlepiej znanym drewnianym zabytkiem w Polsce. Został budowany został w 1490 r., wieżę natomiast wzniesiono w 1601 r. Jego powstanie wiąże się z działalnością cystersów w Ludźmierzu, ale wiarygodna wzmianka pochodzi dopiero z 1335 r. Ściany kościoła od wewnątrz zdobią unikatowe malowidła – polichromia z XV-XVI w., zawierająca motywy geometryczne i roślinne w układzie pasmowym. Wewnątrz kościoła zobaczyć można m.in. późnogotycki tryptyk w ołtarzu głównym z pocz. XVI w., zabytkowy krzyż z 1380 r., unikatowe cymbałki z XV w. oraz tabernakulum z pocz. XIV w. Obiekt w 2003 r. został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Naturalnego UNESCO.

17. Dolina Pięciu Stawów w Tatrach

dolina-5-stawow_tatry

Dolina Pięciu Stawów Polskich jest najrozleglejszą spośród polskich wysokogórskich dolin. Jest to miejsce wyjątkowo malownicze. Piękno otaczających dolinę szczytów wzmacniane jest przez urok znajdujących się w dolinie olbrzymich stawów, z których największy – Wielki Staw – ma powierzchnię 34,1 ha i głębokość dochodzącą do 79,3 m.

Dolina Pięciu Stawów położona jest na wysokości powyżej 1665 m n.p.m. i stanowi przedłużenie Doliny Roztoki znajdującej się poniżej progu największego polskiego wodospadu – Wielkiej Siklawy, który wypływa z Wielkiego Stawu. Jak sama nazwa wskazuje znajduje się tutaj 5 stawów: Przedni, Mały, Wielki, Czarny i Zadni. Szlak biegnący wzdłuż doliny pozwala dojść do pierwszych czterech stawów, ostatni dobrze widoczny jest z drogi na Zawrat. Oprócz wymienionych stawów na terenie doliny znajduje się jeszcze szósty, niewielki zbiornik wodny – Wole Oko, stąd można mieć wątpliwość, czy nazwa doliny została właściwie obrana.

Więcej info www.tatry.info.pl/wysokie/5stawow

18. Ojcowski Park Narodowy – Dolina Prądnika

maczuga-herkulesa-ojcowski-park-narodowy

Najdłuższa i najpiękniejsza z kilkunastu dolin jurajskich w okolicach Krakowa słynie zwłaszcza z bardzo malowniczej 20-metrowej skały, zwanej Maczugą Herkulesa. W 1956 roku ten wyjątkowo cenny przyrodniczo obszar został objęty ochroną jako Ojcowski Park Narodowy.

W Okresie jurajskim cały ten teren pokrywało morze, na którego dnie z muszli jeżowców, małży i innych żyjątek uformowała się warstwa wapienia. Ta miękka skała, wyniesiona w wyniku procesów geologicznych na powierzchnie, przez tysiące lat podlegała niszczeniu przez wodę i inne czynniki atmosferyczne. W ten sposób powstały charakterystyczne elementy tutejszego krajobrazu: samotne skały o fantastycznych skałach, zwane ostańcami, bramy, wywierzyska, a przede wszystkim jaskinie (ok 220). W najsłynniejszej z nich ukrywał się podobno przed wojskami króla czeskiego, Władysław Łokietek. Dziś głównymi mieszkańcami jaskiń są nietoperze, które stały się także symbolem Parku.

19. Archikatedra we Fromborku

archikatedra-Frombork

Fromborska katedra to jedna z największych budowli sakralnych środkowej Europy. Ma 90 m długości i 16,5 m szerokości. To klejnot architektury gotyckiej. Ma kształt nieregularnego prostokąta z kilkoma budynkami umieszczonymi przy wysokich na 10 metrów murach. Katedrę zbudowano w latach 1329-1388. Nieco później powstały kaplice, zespół szesnastu ołtarzy bocznych oraz inne elementy wystroju wnętrza. Ołtarz główny pochodzi z końca XVII wieku.

Turyści mają do dyspozycji 5 atrakcji. Wieża Kopernika zawiera ekspozycję związaną głównie z meteorytami, pałac biskupi – muzeum Mikołaja Kopernika, wieża Radziejowskiego z pięknym punktem widokowym, wielkim wahadłem Foucolta (długość 28.5 m, waga 46 kg) udowadniającym ruch obrotowy ziemi i sztuką współczesną, planetarium znajdujące się również w tej wieży z ciekawym półgodzinnym spektaklem oraz oczywiście katedra. Od maja regularnie prezentowane są możliwości katedralnych organów.

20. Kościół Mariacki w Gdańsku

kosciol-mariacki-gdansk

Kościół Mariacki uważany jest za największą świątynie zbudowaną z cegły w Europie. Wznoszony przez prawie 160 lat od 1343 do 1502 roku, może pomieścić około 25 tyś osób.

Wspaniałe, jasne wnętrze wypełniają rzędy oszałamiająco wysokich filarów, na których wspiera się sklepienie o skomplikowanych układach. Z bardzo bogatego wyposażenia zachowały się bardzo nieliczne, ale cenne dzieła sztuki, m.in. tryptyk Sąd Ostateczny Hansa Memlinga i Piękna Madonna – gotycka rzeźba. Niestety wiele arcydzieł przepadło bezpowrotnie gdy 1945 roku, Gdańsk był zdobywany przez wojska radzieckie. Wtedy też kościół został straszliwie zniszczony.

21. Trakt Królewski w Gdańsku

Gdansk-Fontanna-Neptuna-i-Dwor-Artusa

Przy Długim Targu, tworzącym wraz z ulicą Długą Trakt Królewski, stoją obok siebie dwie najważniejsze budowle świeckie Głównego Miasta w Gdańsku: ratusz oraz Dwór Artusa.

Budowę Ratusza rozpoczęto już w XIV wieku. Jego wnętrza należały do najwspanialszych w północnej Europie i świadczyły o potędze miasta. Najpiękniejszym pomieszczeniem ratusza jest Sala Rady, nazywana też od koloru ścian Salą Czerwoną. Na stropie widnieje 25 obrazów, a najstarszym elementem wyposażenia jest pochodzący z 1593 roku kominek.

Początki Dworu Artusa również sięgają średniowiecza. Powstał ponieważ bogaci mieszczanie chcieli naśladować obyczaje i tryb życie rycerstwa. 100 lat po wybudowaniu Dwór Artusa stał się własnością kupców gdańskich oraz głównym ośrodkiem życia towarzyskiego i handlowego miasta. To właśnie przed budynkiem stoi słynny posąg Neptuna z fontanną, który stworzono w 1615 roku.

Korzystne położenie Gdańska – u ujścia Wisły i na szlaku bursztynowym wiodącym z północy na południe Europy – ułatwiało rozwój handlu. Kupcy i mieszczanie bogacili się także dzięki licznym królewskim przywilejom.

22. Katedra w Gnieźnie

katedra-w-gnieznie

Trójnawowy kościół kryje wiele cennych zabytków m.in. nagrobek prymasa Zbigniewa Oleśnickiego wykonany przez Wita Stwosza w 1495 roku. Główną i boczne nawy otacza 14 kaplic w większości gotyckich. Jedną z barokowych zaprojektował w 1727 roku słynny włoski architekt Pompeo Ferrari, którego dzieła rozsiane są po całej Wielkopolsce.

W kruchcie kościoła znajduje się jeden z najcenniejszych zabytków w Polsce – wykonane z brązu Drzwi Gnieźnieńskie z końca XII wieku. Stanowią unikalne źródło informacji o życiu u zwyczajach w tamtych czasach.

Kolejne kwatery opisują historię życia i śmierci św. Wojciecha. Został on pochowany w podziemiach, podobnie jak Dobrawa, żona mieszka I, dzięki któremu Polska przyjęła chrzest.

23. Zamek królewny Anny Wazówny w Golubie-Dobrzyniu

zamek-krolewny-anny

Wzniesiony na przełomie XIII i XIV wieku był siedzibą komtura, czyli zarządcy prowincji państwa zakonnego. Po pokoju toruńskim w 1466 roku, przeszedł w ręce polskie gdzie od tej pory był siedzibą starostów, którzy sprawowali władzę na tym terenie. W 1611 roku Zygmunt III Waza nadał starostwo swojej siostrze, Annie. Była to osoba niezwykle wykształcona, o szerokich horyzontach, hojnie wspierająca uczonych. Po jej śmierci, zamek popadał w coraz większą ruinę. Uratowały go dopiero prace konserwatorskie, które przeprowadzono w latach 1959-1969. We wnętrzach znajdziemy stare meble, broń i zbroje z czasów bitwy pod Grunwaldem oraz rekwizyty z filmu Potop Jerzego Hoffmana.

24. Zamek w Gołuchowie

Strona www zamku: www.mnp.art.pl

Zamek w Gołuchowie to jedna z największych atrakcji Wielkopolski i jeden z najpiękniejszych zamków w całej Polsce. Historia zamku liczy już ponad 400 lat. Został zbudowany w latach 1550-1560 dla Rafała Leszczyńskiego (starosty radziejowskiego i wojewody brzesko-kujawskiego).

Syn Rafała Leszczyńskiego, Wacław (wojewoda kaliski i kanclerz wielki koronny), zmodernizował zamek, przekształcając go w rezydencje magnacką.

Leszczyńscy w 1695 sprzedali Gołuchów Suszkom. Następnie zamek wielokrotnie zmieniał właścicieli (Górowscy, Chlebowscy, Swinarscy, Suchorzewscy), popadając stopniowo w ruinę. W 1856 (niektóre źródła podają 1853)Tytus Działyński, w związku z nadchodzącym ślubem swojego syna Jana Kantego z Izabellą z Czartoryskich Działyńską (córką księcia Adama Jerzego Czartoryskiego) zakupił to, co pozostało z Gołuchowa, z przeznaczeniem na przyszłą siedzibę nowożeńców.

Zamek jest otoczony 162-hektarowym parkiem angielskim zaprojektowanym przez Adama Kubaszewskiego, zawierającym wiele okazów rzadkich i egzotycznych drzew. Również w parku znajduje się mauzoleum-kaplica grobowa, w którym spoczywa fundatorka, Elżbieta Izabella z Czartoryskich Działyńska.

Od 1951 w zamku mieści się oddział Muzeum Narodowego w Poznaniu z ekspozycją zabytkowych wnętrz i dzieł sztuki, m.in. część zbioru starożytnych waz greckich pozyskanych przez Jana Działyńskiego z wykopalisk w Noli, Capui i Neapolu (tzw. wazy gołuchowskie), zaś w oficynie Muzeum Leśnictwa i restauracja.

Więcej informacji o zamku: www.zamkipolskie.com

25. Góry Stołowe

Wypiętrzone przed 30 milionami lat są jednymi z nielicznych w Europie gór płytowych. Płyty z piaskowców ciosowych ułożone są poziomo – stąd nazwa gór, bo „płaskie jak stół”.

Gory-stolowe

Na terenie Gór Stołowych utworzono kilka rezerwatów przyrody. Najbardziej znany znajduje się na Szczelińcu Wielkim – najwyższym masywie górskim położonym w granicach Polski (919 m n.p.m.). Jego charakterystyczną płaską sylwetkę widoczną z oddali trudno pomylić z jakimkolwiek innym wzniesieniem. Błędne Skały (852 m n.p.m.) tworzą labirynt korytarzy i wąskich przejść, co stanowi nie lada atrakcję turystyczną. Niezwykle cennym przyrodniczo obszarem jest również rezerwat Wielkie Torfowisko Batorowskie z zespołami roślinności bagiennej.

Na terenie Sawanny Łężyckiej, na obszarze ok 2 km2, wśród bujnej roślinności łąkowej i parasolowatych sosen rozrzucone są pojedyncze skałki. Warto zobaczyć też Skalne Grzyby zawdzięczające swój wygląd i nazwę szybszemu niszczeniu dolnych partii piaskowca; wskutek tego na skalnym słupku powstaje kapelusz.

CIĄG DALSZY W CZĘŚCI 2

100 najpiękniejszych miejsc w Polsce: część 1 | część 2 | część 3 | część 4