Berlin, stolica Niemiec, urzeka nadzwyczajną różnorodnością atrakcji, bogatego życia kulturalnego i żywiołowością, a zarazem życiem na luzie.

Właśnie kontrasty między zabytkowymi budowlami a współczesną architekturą, między tradycją a nowoczesnością, wyróżniają to miasto. Historię całego narodu opowiadają berlińskie zabytki, od Bramy Brandenburskiej po urząd kanclerza Niemiec. W niemieckiej stolicy znajdują się również wszystkie ważne siedziby rządowe, w tym zabytkowy Reichstag jako siedziba niemieckiego parlamentu.

Berlin jest miastem sztuki, artystów i muzeów. Ponad 170 muzeów – a wśród nich słynna na świecie Wyspa Muzeów – pokazuje skarby świata. Znane orkiestry – jak na przykład cieszący się międzynarodową sławą Berlińscy Filharmonicy – i trzy wielkie teatry operowe z rewelacyjnymi inscenizacjami operowymi i baletowymi czynią z Berlina El Dorado dla miłośników klasyki z całego świata. A liczne teatry, varietés, rewie i kabarety zapewnią rozrywkę na każdy gust.

Niezliczone możliwości zakupów oferuje słynna aleja Kurfürstendamm, elegancka Friedrichstraße i oryginalne butiki w ciągu dziedzińców Hackeschen Höfe .

Zobacz największe atrakcje tego miasta:

Brama Brandenburska

Berlin-Brandenburg_Gate

Niegdyś ta jedyna zachowana brama miejska Berlina dzieliła miasto na część zachodnią i wschodnią. Po upadku muru stała się symbolem jedności Niemiec. Dziś tę budowlę z piaskowca zalicza się do najpiękniejszych przykładów niemieckiego klasycyzmu.

Brama wejściowa wybudowana w latach 1788-1791 według planów Carla Gottharda Langhansa wzorowana była na propylejach akropolu ateńskiego. Po obu stronach znajduje się sześć kolumn doryckich dzielących bramę na 5 przejazdów, połączonych głębokim na 11 metrów zwieńczeniem. W 1793 roku na bramie stanęła zaprojektowana przez Johanna Gottfrieda Schadowa kwadryga, która kieruje się na wschód, ku centrum miasta.

W październiku 2002 roku senat Berlina podjął decyzję o zamknięciu bramy dla ruchu drogowego samochodów, autobusów oraz taksówek.

Reichstag

Miejscem, w którym rozgrywały się i nadal się rozgrywają ważne wydarzenia niemieckiej historii, jest położony blisko Bramy Brandenburskiej Reichstag – siedziba niemieckiego Bundestagu. Po przeprowadzeniu pracochłonnych prac restauracyjnych budowla ta została wyposażona w szklaną kopułę i od tego czasu stała się budowlą obowiązkową do zwiedzenia dla osób odwiedzających Berlin.

Reichstag_building_Berlin_view_from_west_before_sunset

9 czerwca 1884 roku cesarz Wilhelm I trzy razy uderzył w kamień węgielny i, jak podają źródła, rozpadł mu się przy tym młot. Cesarzowi nie podobał się Reichstag. Z niechęcią zaakceptował projekt architekta Paula Wallota, a na zaprojektowaną przez niego ciężką, kamienną kopułę nie wyraził nawet zgody. Byłaby ona bowiem wyższa niż zamek miejski.

Aleja pod Lipami (Unter den Linden)

Ten wspaniały berliński bulwar stanowi stary centralny punkt Berlina łączący Bramę Brandenburskę z Mostem Zamkowym (Schlossbrücke). Wzdłuż bulwaru Unter den Linden rozlokowane są liczne ważne obiekty, np. Uniwersytet im. Humboldta (Humboldt-Universität) czy Opera Państwowa (Staatsoper) oraz godne uwagi zabytki, jak Nowy Odwach (Neue Wache) lub Stary Arsenał (Zeughaus).

unter-den-linden-berlin

Po zakończeniu II wojny światowej aleja była jednym wielkim gruzowiskiem – z wyjątkiem Miejskiego Zamku Berlińskiego (Berliner Stadschloss). W 1950 roku ówczesny sekretarz generalny Komitetu Centralnego Socjalistycznej Partii Jedności Niemiec (SED), Walter Ulbricht, zadecydował o wysadzeniu w powietrze i zrównaniu zamku z ziemią jako symbolu pruskiego absolutyzmu. Inne jeszcze istniejące budynki stopniowo odbudowywano. Właściwe prace budowlane rozpoczęto jednak dopiero w 1958 roku. Powstały wtedy typowe dla lat sześćdziesiątych budynki z jednakowymi fasadami. W miejscu Zamku Miejskiego postawiono Pałac Republiki (Palast der Republik), który po zjednoczeniu Niemiec zamknięto i wyburzono z uwagi na użyty do jego budowy azbest.

Od czasu upadku muru berlińskiego odrestaurowano i wybudowano wiele nowych budynków. W ten sposób ogród Lustgarten służący wcześniej jako plac parad przybrał ponownie formę prawdziwego ogrodu odpowiadającą planom Petera Josepha Lenné.

Wyspa Muzeów

Berlińska Wyspa Muzeów to północny kraniec wyspy na rzece Sprewie i jednocześnie spektakularna synteza sztuki z pięcioma obiektami muzealnymi światowej sławy tworzącymi wyjątkowy zespół architektoniczny.

W 1999 roku Wyspę Muzeów uznano za kompleks wyjątkowy w skali światowej pod względem architektonicznym i kulturowym, dzięki czemu stanowi on część dziedzictwa UNESCO. Na południu wyspy, w pobliżu Mostu Zamkowego i Katedry Berlińskiej, znajduje się Stare Muzeum. Przed nim rozciąga się park Lustgarten. Od strony północnej łączy się z nim Nowe Muzeum oraz Stara Galeria Narodowa. Od strony fosy Kupfergraben stoi Muzeum Pergamońskie. Kompleks zamyka Muzeum Bodego.

Na wyspie znajdziemy:

Muzeum Pergamońskie

Berlin_-_Pergamonmuseum_-_Altar

Trójskrzydłowe muzeum Alfreda Messela zwiedza rocznie prawie milion osób, co sprawia, że jest to najpopularniejsze muzeum w Berlinie. W trzech skrzydłach budowli mieszczą się trzy muzea: Zbiory Sztuki Starożytnej z salami poświęconymi architekturze i rzeźbie, Muzeum Azji Przedniej (Vorderasiatisches Museum) oraz Muzeum Sztuki Islamskiej. Światową sławę Muzeum Pergamońskie zawdzięcza imponującym rekonstrukcjom zespołów architektonicznych pozyskanych w trakcie prac wykopaliskowych.

Strona www: www.smb.museum

Muzeum Bodego

wyspa-muzeow-berlin

W 2006 roku, po sześciu latach renowacji, otwarto ponownie muzeum Muzeum Bodego (koszt kapitalnego remontu: 152 mln euro). W muzeum znajduje się m.in kolekcja malarstwa – m.in Donatello, Verrocchio, Bernini, kolekcja rzeźb z kości słoniowej z XVII i XVIII wieku, kolekcja sztuki bizantyjskiej oraz dział numizmatyczny zawierający zbiory monet od VII wieku p.n.e. – XX wieku. Latem przeciwległy brzeg jest popularnym miejscem spotkań młodych ludzi.

Nowe Muzeum

Berlin_Neues_Museum

W 1841 roku Friedrich August Stüler rozpoczął budowę Nowego Muzeum. Wykorzystał siłę pary i przygotowaną przemysłowo konstrukcję nośną: była to sensacja pod względem techniki budowlanej. Podczas wojny muzeum zostało zniszczone i było ruiną do 1999 roku. Wtedy to rozpoczęto odbudowę i renowację, która trwała razem 10 lat. Po ponownym otwarciu obiektu w 2009 roku mieści się tu Muzeum Egipskie oraz Muzeum Prehistorii i Historii Starożytnej. Najwspanialszy okaz: Nefretete.

Stara Galeria Narodowa

Stara-Galeria-Narodowa_Berlin

Budynek Starej Galerii Narodowej ze swoimi monumentalnymi schodami góruje nad wyspą muzeów niczym starożytna świątynia. Dla architekta Friedricha Augusta Stülera wzorem był Akropol w Atenach. Nowo otwarta budowla, odrestaurowana za kwotę 74 mln euro rozpromienia Wyspę Muzeów od 2001 roku. Galeria powstała w latach 1867-1876 przedstawia dzieła klasycyzmu, romantyzmu, stylu biedermeier, impresjonizmu oraz wczesnego modernizmu.

Stare Muzeum

Altes_Museum_Berlin

Budynek klasycystyczny z rotundą, kopułą i portalem z kolumnami zaprojektowany przez budowniczego Karla Friedricha Schinkela był w 1830 roku pierwszym publicznym muzeum w Prusach. Po zniszczeniach wojennych i odbudowie w latach 60-tych budynek przeznaczono do kolejnej renowacji, którą zaplanowano od 2012 roku. Obejmuje ona renowację przeszklonego dachu wewnętrznych dziedzińców oraz schodów zewnętrznych. Czas trwania renowacji: co najmniej cztery lata. Szacunkowy koszt: 128 mln euro.

Na parterze znajdują się głównie zbiory rzeźb greckich, etruskich i rzymskich, na piętrze natomiast zbiory sztuki staroegipskiej (najbardziej znane są eksponaty pochodzące z Tell el-Amarna, stolicy faraona Echnatona).

Katedra Berlińska (Berliner Dom)

Berlin_Berliner_Dom

Została zbudowana w latach 1894-1905 według planów architekta Juliusa Carla Raschdorffa z Pszczyny. W 1944 roku Berliner Dom została uszkodzona przez naloty aliantów, a odbudowa rozpoczęła się dopiero w 1975 roku. Świątynia ma 1500 miejsc i jest jedną z największych w Berlinie. To właśnie tutaj odbywają się najczęściej ekumeniczne nabożeństwa z okazji świąt państwowych lub w ważnych dla narodu momentach.

Ten kościół był inspiracją dla wielu architektów. Na jego wzór został zbudowany ewangelicko-augsburski kościół św. Trójcy w Łodzi przy pl. Wolności, który dziś jest rzymskokatolickim kościołem parafialnym Zesłania Ducha Świętego.

Wieża Telewizyjna (Fernsehturm)

Wieża została zbudowana w latach 1965–1969. Jest to najwyższa budowla w Niemczech i druga co do wysokości na obszarze Unii Europejskiej (wyższa o 0,5 metra jest wieża radiowo-telewizyjna w Rydze na Łotwie). Ze względu na położenie w pobliżu Alexanderplatz jest czasem nazywana Wieżą Alexa.

berlin-902693_1920

Wewnątrz kuli, na wysokości 203,8 metra nad ziemią, znajduje się taras widokowy. Nad tarasem, na wysokości 207,5 metra, położona jest restauracja z obrotowym pierścieniem, na którym umieszczone są stoliki. Obecnie pierścień dokonuje pełnego obrotu wokół osi w ciągu pół godziny.

Rocznie wieżę odwiedza około miliona osób.

Ulica Kurfürstendamm

Kurfürstendamm_berlin

Ulubiona ulica spacerowa Berlina. 3,5 – kilometrowy bulwar wiedzie od Breitscheidplatz z kościołem Cesarza Wilhelma w Charlottenburgu aż do Rathenauplatz w Grunewaldzie, gdzie zaczyna się część willowa zachodniej części miasta.

Wokół Breitscheidplatz znajduje się mnóstwo sklepów, barów i restauracji. W cichych bocznych uliczkach jak Fasanenstrasse, na najbardziej prestiżowym deptaku handlowym miasta, jest wiele drogich butików i kawiarni mieszczących się w wytwornych budynkach z przełomu wieku.

Plac Poczdamski (Potsdamer Platz)

Potsdamer-Platz_Berlin

Jest to jeden z największych i najruchliwszych placów w centralnym Berlinie. Codziennie odwiedza go blisko 70 000 gości. Jest obecnie jednym z punktów wycieczkowych oraz centralnym punktem, gdzie Berlińczycy dokonują zakupów. To również główne centrum rozrywkowe Berlina. W trzech kinach które się tam znajdują, jest łącznie około czterdzieści ekranów, na których wyświetlane są filmy, wielki telebim, gdzie transmitowane są najważniejsze imprezy kulturalno-rozrywkowe, akademia filmowa oraz Muzeum Filmu.

Topografia terroru

Topografia-terroru_Berlin

Budynek muzeum „Topografia terroru” znajduje się niedaleko miejsca gdzie w latach 1933 – 1945 znajdowała się centrala nazistowskiego terroru: Gestapo (i należące doń więzienie), dowództwo SS, służba bezpieczeństwa SS (SD) oraz Główny Urząd Bezpieczeństwa Rzeszy. Stąd kierowano prześladowaniem i zagładą opozycji politycznej narodowego socjalizmu w kraju i za granicą. Tutaj organizowano ludobójstwo europejskich Żydów i Romów.

Ekspozycja otwartego w 2010 r. Centrum dokumentuje historię tego miejsca, usytuowanych bezpośrednio obok nazistowskiej dzielnicy rządowej instytucji terroru oraz dokonywanych przez nie na terenie całej Europy zbrodni. Ekspozycję uzupełnia 15 stacji informacyjnych w terenie i inna jeszcze wystawa, którą można zwiedzać od wiosny od jesieni wzdłuż odkopanych pozostałości więziennych murów przy Niederkirchnerstraße.

Checkpoint Charlie

W okresie zimnej wojny jedno z najbardziej znanych przejść granicznych między NRD a Berlinem Zachodnim. Mieściło się na ulicy Friedrichstrasse, na skrzyżowaniu z Zimmerstraße, w samym sercu Berlina podzielonego wówczas Murem Berlińskim. Oficjalna nazwa przejścia po stronie NRD-owskiej brzmiała właśnie Zimmerstraße. Od strony zachodniej przy przejściu znajdowała się stacja metra Kochstraße.

Checkpoint_Charlie_-_Berlin

Na przejściu alianci zachodni (żołnierze USA, Francji i Wielkiej Brytanii) nie sprawdzali wszystkich przekraczających granicę. W ich budce zgłaszali wyjazd do Berlina Wschodniego (we własnym interesie, w razie zatrzymania lub zaginięcia w NRD) tylko członkowie sił zbrojnych aliantów zachodnich. Natomiast drobiazgowa kontrola wszystkich przekraczających granicę odbywała się po stronie NRD. Zgodnie z decyzją władz NRD przejście przeznaczone było tylko dla cudzoziemców (tj. nie-Niemców) – zarówno zwykłych turystów, jak i personelu dyplomatycznego.

W 1991 roku Armia Stanów Zjednoczonych oficjalnie opuściła „Checkpoint Charlie”. Obecnie znajduje się tam Muzeum Muru Berlińskiego oraz symboliczny punkt kontroli granicznej – atrakcja turystyczna, w której można nabyć odcisk pieczątki kontroli granicznej z wybranej przez siebie strefy okupacyjnej.

Berliński ogród zoologiczny (Zoologischer Garten Berlin)

Jeden z największych ogrodów zoologicznych w Niemczech oraz jeden z największą liczbą gatunków zwierząt na świecie. Położony jest w dzielnicy BerlinaTiergarten, niedaleko stacji S-Bahn i dworca kolejowego Zoologischer Garten w centrum miasta.

Zoo zostało otwarte 1 sierpnia 1844 roku i było pierwszym ogrodem zoologicznym w Niemczech. Pierwsze gatunki zwierząt zostały podarowane przez króla Prus Fryderyka Wilhelma IV Hohenzollerna z menażerii orazptaszarni Tiergarten. W czasie II wojny światowej tereny ogrodu zostały doszczętnie zniszczone. Przetrwało jedynie 91 zwierząt.

Berlin_zoo

Obecnie w pomieszczeniach zoo znajduje się blisko 14.000 zwierząt z 1.500 różnych gatunków. Wszystko znajduje się na 35 hektarach w historycznych klatkach. Wszystkie zwierzęta są ulokowane w zagrodach, w których stworzono im warunki odpowiadające naturalnym.

Berlińskie zoo jest jednym z najchętniej zwiedzanych ogrodów w Europie. Rocznie zoo ma blisko 2,6 mln gości z całego świata. Otwarte jest przez cały rok, ulokowane w korzystnym miejscu, gdzie łatwo jest dostać się berlińską komunikacją miejską. Zwiedzający mogą wejść do zoo egzotycznie ozdobioną Bramą Słonia ulokowaną blisko Akwarium na Budapester Straße (ulica Budapeszteńska) lub przez Bramę Lwa na Hardenbergplatz.

Pałac Charlottenburg

To symbol Berlina. Najpiękniejsza i największa zachowana rezydencja Hohenzollernów w stolicy została wzniesiona jako letnia siedziba pierwszej królowej Prus, Zofii Karoliny (Sophie Charlotte), której imieniem nazwano pałac i tamtejsze okolice.

niemcy_berlin_palac_charlottenburg

Następne pokolenia rozbudowywały i zmieniały kształt pałacu w zależności od stylu panującego w danych czasach. Dlatego w Pałacu Charlottenburg można podziwiać dzieła architektury wnętrz wielu epok: stary pałac z wytwornymi, pełnymi przepychu, barokowymi salami i słynnym gabinetem porcelany oraz nowe skrzydło, które kazał wybudować Fryderyk Wielki w 1742 roku. W słynnym ogrodzie pałacowym znajduje się mauzoleum królowej Luizy, belweder ze słynną kolekcją z królewskiej manufaktury porcelany oraz nowy pawilon.

Muzeum NRD (DDR Museum)

Berlin_-_DDR-Museum

Projekt Muzeum NRD został wymyślony przez fryburskiego etnologa Petera Kenzelmanna w 2006 roku. Przedstawia rzeczywistość życia za czasów NRD. Obejmuje dużą liczbę obszarów tematycznych: „granica państwa”, Berlin, komunikacja miejska, Stasi, zakupy, produkty NRD, budowa, mieszkanie, rodzina, media, edukacja, młodzież, praca, moda, kultura, wolny czas, urlop, partia, państwo, ideologia, braterstwo, opozycja NRD, wymiar sprawiedliwości, gospodarka i środowisko naturalne. W odróżnieniu id innych muzeów nie ma zakazu dotykania eksponatów na wystawach.

Według statystyk co roku odwiedza je około pół miliona zwiedzających, dzięki czemu obiekt znajduje się na 9 miejscu na liście najchętniej odwiedzanych muzeów i miejsc pamięci w Berlinie.

Strona www: www.ddr-museum.de

Muzeum Żydowskie w Berlinie (Jüdisches Museum Berlin)

Jüdisches_Museum_Berlin

Budynek muzealny został wzniesiony według projektu Daniela Libeskinda, na wzór rozerwanej gwiazdy Dawida. Otwarte w 2001 roku muzeum jest swoistym pomnikiem – pełnego zrządzeń losu – życia narodu żydowskiego w Niemczech od średniowiecza aż po dziś dzień. Nowoczesna srebrzyście połyskująca architektura gmachu muzealnego prezentuje żydowską kulturę oraz niemiecko-żydowską historię. Zasoby muzealne poruszają zwiedzających i skłaniają do refleksji.

Strona www: www.jmberlin.de

Niemieckie Muzeum Historyczne (Deutsches Historisches Museum, DHM)

Muzeum zostało założone w 1987 przez kanclerza Helmuta Kohla oraz burmistrza Berlina Eberharda Diepgena z okazji 750. rocznicy założenia Berlina. Znajduje się w Zeughaus, najstarszym budynku alei Unter den Linden w centralnej dzielnicy Berlina.

Deutsches_Historisches_Museum_Berlin

Zaprojektowana przez Ieoh Ming Peia rozbudowa Muzeum Historycznego zakończyła się w 2004 roku. W 2006 roku odrestaurowano zbudowany w 1695 roku Zeughaus. Odnowione Muzeum zostało otworzyła wystawa„Niemiecka historia w obrazach na przestrzeni dwóch tysiącleci”.

Historia Niemiec w obrazach i dokumentach” obejmuje 8 tys. eksponatów, a jest to tylko niewielka część ogólnych zasobów muzeum, będącym spadkobiercą zbiorów Zbrojowni, Pruskiego Muzeum Armii i Muzeum Historii Niemiec. Wystawa zajmuje dwa poziomy i podzielona jest na dziewięć okresów historycznych. Ze względu na bogate zbiory regularnie organizowane są trzy lub cztery wystawy czasowe jednocześnie.

Strona www: www.dhm.de

Muzeum Stasi (Stasimuseum Berlin)

Muzeum jest znane również jako Miejsce Badań i Pamięci Normannenstraße (Forschungs-und Gedenkstätte Normannenstraße) i jest centrum badań i pamięci o systemie politycznym byłej NRD. Znajduje się w dzielnicy Berlina – Lichtenberg, w byłej siedzibie Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego Stasi (Ministerium für Staatssicherheit), przy Ruschestrasse, w pobliżu Frankfurter Allee i stacji U-Bahn Magdalenenstraße.

Stasimuseum_Berlin

Centralnym punktem ekspozycji jest miejsce pracy byłego ministra bezpieczeństwa państwa – czyli szefa Stasi – Ericha Mielke.

Około 4 km na północ od muzeum znajduje się drugi pod względem wielkości kompleks obiektów Stasi w Berlinie (ponad 3.200 funkcjonariuszy), mieszczący m.in. centralne więzienie śledcze Stasi, znane obecnie jako miejsce pamięci Berlin Hohenschönhausen.

Strona www: www.stasimuseum.de

Czerwony Ratusz w Berlinie (Rotes Rathaus in Berlin)

Ratusz znajduje się w dzielnicy Mitte, Został zbudowany w latach 1861-1869. Jest siedzibą burmistrza Berlina i rządu kraju związkowego Berlin.

Rotes-Rathaus-in-Berlin

Nazwa budynku pochodzi od koloru fasady oraz czerwonej cegły, z której został zbudowany. Autorem projektu architektonicznego i wykonawczego był Hermann Friedrich Wäsemann. Architektura wieży ratusza przypomina wieżę katedry w Laon we Francji.

Przez większość czasu był siedzibą lokalnych władz i spełniał rolę ratusza miejskiego. Podczas zimnej wojny i po rekonstrukcji budynku w latach 50. do stanu oryginalnego, był siedzibą władz miejskich Berlina Wschodniego. Po zjednoczeniu Niemiec oraz zjednoczeniu administracji miasta, stał się oficjalnie siedzibą władz całego Berlina.

Muzeum Berggruena

Muzeum-Berggruena_Berlin

Muzeum Berggruena gromadzi prywatne zbiory jednego z największych europejskich kolekcjonerów dzieł sztuki – Heinza Berggruena. Można tu podziwiać dzieła sztuki malarskiej oraz rzeźbiarskiej, autorstwa wybitnych artystów, przedstawicieli klasycznego modernizmu. W zasobach tej pokaźnej kolekcji można podziwiać dorobek artystyczny: Pabla Picassa, Braque’a, Alberto Giacomettiego, Paula Klee, Laurensa i Henriego Matisse’a. Muzeum to mieści się w tzw „zachodnim domu Stülera”, naprzeciw Pałacu Charlottenburg, poniżej znajdą Państwo dokładny adres do tego znamienitego muzeum.

Stadion Olimpijski (Olympiastadion)

Berliner_Olympiastadion_night

Stadion olimpijski mieści się w Berlinie-Charlottenburgu. Obiekt powstał w 1916 roku w związku z mającymi odbyć się w Berlinie – Igrzyskami Olimpijskimi, które ostatecznie nie doszły do skutku z powodu wybuchu I wojny światowej. Pierwszy projekt stadionu sportowego opracował Otto March, zaś kolejny Werner March. Stadion został zakończony i oddany do użytku w 1939 roku. W trakcie II wojny światowej stadion został uszkodzony w małym stopniu, zaś po zakończeniu wojny służył za kwaterę wojsk brytyjskich. Stadion olimpijski byl wykorzystywany jako stadion lekkoatletyczny oraz jako stadion piłkarski. W 2006 roku na stadionie tym odbyło się sześć meczów Mistrzostw Świata. Po dokonanej odnowie przez firmę GMP pojemność obiektu wzrosła do 74 228 miejsc. W 2009 roku odbyły się tutaj Lekkoatletyczne Mistrzostwa Świata.

Pałacyk myśliwski Glienicke (Jagdschloss Glienicke)

Pałacyk myśliwski Glienicke znajduje się w Berlinie w dzielnicy Wannsee. Pałacyk wybudowany został w 1682 roku na rozkaz elektora brandenburskiego i księcia pruskiego – Fryderyka Wilhelma I. Był często rekonstruowany, ostateczny neorenesansowy charakter uzyskał w 1889 roku i taki wygląd ma po dziś dzień.

jagdschloss_glienicke

Pałacyk myśliwski Glienicke znajduje się w Berlinie w dzielnicy Wannsee. Pałacyk wybudowany został w 1682 roku na rozkaz elektora brandenburskiego i księcia pruskiego – Fryderyka Wilhelma I. Od 1939 roku Pałacyk był w posiadaniu Berlina. Po II wojnie światowej Pałacyk myśliwski pełnił funkcję ośrodka dla sierot, służył jako schronisko młodzieżowe, jako siedziba szkoły kadetów, a także był schronieniem dla wysiedlonych z dzielnicy Neubabelsberg mieszkańców Berlina. Berliński pałacyk był często rekonstruowany, ostateczny neorenesansowy charakter uzyskał w 1889 roku i taki wygląd ma po dziś dzień. W 1990 roku Jagdschloss Glienicke został wpisany do Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury (UNESCO).

Pałac na Pawiej Wyspie (Schloss Pfaueninsel)

Na przełomie lat 1787 – 1792 Fryderyk Wilhelm II kazał wybudować (niedaleko pałacu Charlottenburg) w Nowym Ogrodzie nad brzegiem Jeziora Świętego w Poczdamie – Pałac Marmurowy. Z pałacu otoczonego parkiem krajobrazowym rozpościerał się wspaniały widok na jedną z wysp na Haweli – Pawią Wyspę (zwaną Ostrowem Króliczym), usytuowaną w południowo – zachodnim Berlinie (dzielnicy Steglitz-Zehlendorf). Końcem XVIII wieku na dotąd niezagospodarowanej wyspie Fryderyk Wilhelm II wybudował pałacyk (Pałac na Pawiej Wyspie), który był letnią rezydencją królów pruskich.

Schloss_Pfaueninsel_Nordosten_Berlin

Pałac to swego rodzaju biała dwupiętrowa (trzecie piętro naznaczone jedynie dzięki nieukończonym oknom) bryła, która znosi się między dwoma okrągłymi wieżami zespolonymi mostem. Konstrukcja obiektu odwołuje się do malarskiego szkicu Gondelhaus. Pierwowzór pałacu zbudowany został z drewna pod kierunkiem Johanna Gottlieba Brendela, jednak w 1807 roku materiał ten zastąpiono żelazną konstrukcją. W roku 1979 budowa Schloss Pfaueninsel został a zakończona, w tym też roku zmarł król. Od 1840 roku obiekt został niezamieszkany, zaś pierwotne wyposażenie pałacu zachowało się po dzień dzisiejszy. W 1990 roku Pałac na Pawiej Wyspie został wpisany do Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury (UNESCO).

Wieża Grunewaldzka (Der Grunewaldturm)

Wieża widokowa została zbudowana według planów Franza Schwechtena między rokiem 1897 a 1898 z okazji stulecia urodzin pruskiego króla i cesarza Niemiec Wilhelma I Hohenzollerna. Nadano jej imię Kaiser-Wilhelm-Turm (Wieża Cesarza Wilhelma). Po I wojnie światowej, została ona przechrzczona na Grunewaldturm, nawiązując do otaczającego ją lasu, który nazywa się właśnie Grunewald.

Der-Grunewaldturm_Berlin

Wieża zbudowana jest z czerwonych cegieł, ma wysokość 56 metrów. Ulokowana jest na 79-metrowym wzgórzu Karlsberg w południowo-zachodnim Berlinie, blisko jeziora Großer Wannsee. Mieści w sobie okrągły hol, w którym znajduje się marmurowy posąg Wilhelma I Hohenzollerna. Do tarasu widokowego, z którego rozciąga się widok na Hawelę oraz Las Grunewaldzki prowadzą 204 schody. W budynku znajduje się również restauracja oraz ogródek piwny.

Tropical Islands

Tropikalny park rozrywki „Tropical Islands” znajduje się około 60 km na południe od centrum Berlina i około 90 km na zachód od granicy z Polską w Gubinie. Park wypoczynku zlokalizowany jest w pobliżu miejscowości Briesen/Brand, w południowej części gminy Halbe w Brandenburgii.

Tropical-Island-Berlin

Park mieści się w byłej hali produkcyjnej sterowców (nazywanej Aerium), największym samonośnym hangarze świata.

Wewnątrz hali panuje temperatura 26°C, co w połączeniu z wilgotnością powietrza wynoszącą około 64% przyczynia się do ciepłego, „tropikalnego” mikroklimatu. W hali znajduje się największy las tropikalny świata pod dachem z roślinnością tropikalną, a także plaża. Do dyspozycji odwiedzających są basenów, bary i restauracje. Tropikalna wyspa jest otwarta przez całą dobę i przez cały rok.

Cały kompleks podzielony jest na dwa obszary tematyczne – rekreacyjną Strefę Tropikalną i egzotyczną Strefę Saun. Przy wejściu odwiedzający decydują się na jeden z dwóch podstawowych biletów wstępu: do Strefy Tropikalnej lub do Strefy Saun. Wszystkie pozostałe transakcje, których goście dokonają na terenie Tropical Islands, zapisywane są na opasce chipowej z funkcją kredytową. Przejście z jednej strefy do drugiej jest możliwe za dodatkową, jednorazową dopłatą dzienną. Za dopłatą dostępne są również pozostałe atrakcje – należą do nich zjeżdżalnia wodna, pole do minigolfa, atrakcja African Jungle Lift, show wieczorne oraz kwatery noclegowe na terenie hali. Program rozrywkowy obejmuje wielkie show wieczorne, mniejsze widowiska w ciągu dnia (varieté, program animacyjny dla dzieci) oraz imprezy dodatkowe.

Strona www: www.tropical-islands.de/pl

Most Oberbaumbrücke

Oberbaumbrücke_mit_U-Bahn

Most na rzece Szprewie łączy dzielnice Kreuzberg i Friedrichshain. Został wybudowany w latach 1894 – 1896. Jest wizytówką okręgu Friedrichshain-Kreuzberg. W latach 1961 – 1989 znajdowało się tutaj przejście graniczne pomiędzy Berlinem Wschodnim a Zachodnim. Dzięki temu stał się ważnym symbolem jedności Berlina.

Kolumna Zwycięstwa (Siegessaule)

Siegessaule_Berlin

Kolumna znajduje się w parku Tiergarten i została wybudowana w celu upamiętnienia zwycięstwa Prus nad Danią w 1864 roku. Kolumna wraz ze statuą ma wysokość 67 m. Wewnątrz kolumny znajdują się schody prowadzące na umieszczony na wysokości 50 metrów taras widokowy, z którego podziwiać można widok na park Tiergarten oraz na panoramę całego Berlina. Na szczycie kolumny wzniesiono brązową figurę Nike (Wiktorii) o wysokości 8,3 metrów i wadze 35 ton, zaprojektowaną przez Friedricha Drakego.