Nie ma zbyt wielu miast z tak intrygującą mieszanką starego i nowego, o tak wielu twarzach i miasta o tak wielu kontrastach. Czyni to z Lizbony miejsce, które zwiedza się powoli, gdzie człowiek chce się zgubić odkrywając jego liczne zabytki.

lisbon-city-portugal

Lizbona to miasto nietypowe. Tak bardzo się wyróżnia w świecie, który staje się coraz bardziej jednorodny… Chociaż w Lizbonie są dziesiątki zabytków, które należałoby zobaczyć, to jednak najprzyjemniejsze jest chodzenie po uliczkach i zakamarkach, podziwianie kawiarni z chodników, czy spoglądanie na miasto ze wzgórza Miradouro.

Najbardziej uderzające są stare fasady kamienic, tramwaje z przełomu XIX i XX wieku oraz kolejki linowe, które stopniowo są wycofywane z europejskich miast, a w Lizbonie stały się już symbolem.

Tram_28;_Lisbon

Porównując Lizbonę do innych miast, w których dominuje beton i asfalt, tutaj mamy przepiękne, fantazyjnie brukowane chodniki po których aż chce się chodzić. Nawet nowoczesne budynki w dzielnicy Parque das Nacoes zachowały klimat reszty miasta.

lisbon-3

W mieście rządzą dwa unikalne style architektoniczne – wyszukany XVI-wieczny styl manueliński, który spotkać można w dzielnicy Belem (nazwa pochodzi od króla Manuela), oraz jednolity i elegancki styl z XVIII wieku, który widać w śródmieściu w dzielnicy Pombaline (nazwa pochodzi od Marques de Pombal, który nadzorował odbudowę tego obszaru po wielkim trzęsieniu ziemi z 1755 roku).

Widok na Zamek Świętego Jerzego od Bairro Alto to niezapomniane przeżycie. Lizbona to urokliwe miasto dla doświadczonych turystów. Zobacz co warto zobaczyć w mieście…

Nasze TOP 10 co warto zobaczyć?
Muzea i zabytki

Muzeum Sztuki Starożytnej
(Museu de Arte Antiga)

Tramwajem nr 25, który przejeżdża przez dzielnicę Lapa, dojeżdżamy do stacji przy Rua das Janelas Verdes, czyli miejscu gdzie znajduje się Muzeum Sztuki Starożytnej. Znajdują się tam europejskie dzieła pochodzące  z okresu od XIV do XX wieku, takich artystów jak Bosch (i jego „Kuszenie św. Antoniego” – co jest najcenniejszym okazem w muzeum), Dürer czy Raphael.

Museu-Arte-Antiga-Musée-de-lArt-Ancien-Lisbonne

Najważniejszym portugalskim obrazem jest bez wątpienia „Veneration of St. Vincent,” przedstawiającym najważniejsze postacie z XV wieku, w tym Henryka Żeglarza.

Bardzo interesujące są japońskie ekrany pochodzące z XVI-wieku, przedstawiające Portugalczyków wysiadających ze statków w Japonii. Dla mieszkańców kraju kwitnącej wiśni był to wtedy pierwszy kontakt z mieszkańcami naszego kontynentu. Na obrazach widać ich fascynację naszymi przedstawicielami, ich większymi nosami, wąsami, guzikami, które były nieznane wcześniej w Japonii.

Lissabon_Museu_Nacional_de_Arte_Antiga

Z tego samego okresu pochodzą Afro-portugalskie rzeźbione kły, indyjsko-portugalskie skrzynie i próbki chińskiej porcelany dostarczonej do Lizbony. Na wystawach widać wyraźnie powiązania Portugalii z Afryką, Indiami, Chinami oraz Japonią.

Monstrance-of-Belem

Pisząc o Muzeum Sztuki Starożytnej nie można pominąć pięknej kolekcji sztuki zdobniczej oraz srebra, w tym Monstrance of Belem, która została wykonana z pierwszej dostawy złota, którą przywiózł do domu Vasco da Gama. Warto zobaczyć zbiór francuskich sztućców z XVIII-wieku, zwłaszcza tych wykonanych przez François Thomas Germain, który był jednym z najlepszych rzemieślników na świecie, które to z kolei należały do Portugalskiej rodziny królewskiej.

Belem Tower
(Torre de Belem)

Ta zbudowana w 1515 roku twierdza-wieża, strzegła wejścia do portu w Lizbonie. Była świadkiem wyjścia w morze wielu wypraw odkrywczych na przestrzeni lat, a dla samych żeglarzy była często ostatnim widokiem ich ojczyzny jaki widzieli.

belem-tower-lisbon

Belem Tower dla Lizbony jest tym czym jest wieża Eiffla dla Paryża albo Big Ben dla Londynu. Jest to najczęściej fotografowana atrakcja w mieście zaraz obok cudownego Klasztoru Hieronimitów.

Twierdza jest wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO i często jest wykorzystywana jako symbol kraju.

Zbudowana w stylu manuelińskim, zawiera wiele motywów zaczerpniętych z portugalskich odkryć, w tym postacie historyczne takie jak św. Vincent oraz egzotyczne takie jak nosorożce. Architekt wieży, Francisco de Arruda, pracował wcześniej przy portugalskich fortyfikacjach w Maroku, więc przy projektowaniu Belem Tower, widać wpływy mauretańskie, a nawet weneckie. Figura Matki Boskiej miała być symbolem dla żeglarzy, którzy mieli bezpiecznie powrócić do domu ze swoich rejsów.

Muzeum Bernardo
(Museu Bernardo)

museu-colleccao-berardo

Muzeum Bernardo posiada jedną z najbardziej cenionych na świecie kolekcji sztuki współczesnej, z dziełami Warhoła, Picasso, Dali, Duchampa, Magritte, Miro, Pollocka, Jeffa Koonsa i innymi. Wszystkie te dzieła zostały zgromadzone przez portugalskiego magnata Joe Bernando, który przez wiele lat zabiegał o stworzenie muzeum dla swojej ogromnej kolekcji. Miasta takie jak Paryż czy Miami, zabiegały o ściągnięcie kolekcji do siebie. Rząd Portugalii jednak skutecznie zatrzymał ją w Lizbonie i znalazł przestrzeń na muzeum.

museu-colleccao-berardo2

Cała kolekcja Joe Bernando szacuje się na 4000 prac. Około 250 znajduje się na wystawie w Muzeum Bernando w Lizbionie. Część jest dostępna także w Muzeum Sztuki współczesnej w mieście Sintra.

Muzeum Calouste Gulbenkiana

Na wschód od parku Edwarda VII znajduje się jedno z największych muzeów, które dla Europy jest niezwykłym skarbem. W budynku znajdziemy wspaniałą kolekcję sztuki egipskiej, greckiej, rzymskiej, islamu, Azji oraz Europy. Jest to jedna z najlepszych na świecie prywatnych kolekcji. Przez blisko 40 lat, gromadził ją Calouste Gulbenkin, magnat oleju, jeden z najbogatszych ludzi XX-wieku. Gdy zmarł w 1955 roku, w wieku 86 lat, przekazał całą kolekcje dla Portugalii, która wystawiła ją w Muzeum.

museu-calouste-gulbenkian-2-2x

Wśród kolekcji znajdziemy złotą egipską maskę mumii, miski datowane na lata 700 p.n.e, serię kotów z brązu i innych bezcennych skarbów egipskich. Znajdziemy także portret Rembranta starca, wspaniały zbiór monet, rzadkie kawałki porcelany chińskiej i japońskiej, a także gobeliny perskie z XVI i XVII–wieku.

Museu-Calouste-Gulbenkian-Portugal

W części europejskiej w muzeum znajdziemy dzieła Rembranta, Rubensa, Moneta, Van Dycka, Ghirlandaio i innych.

Klasztor Hieronimitów
(Mosteiro dos Jeronimos)

www.mosteirojeronimos.pt

Jerónimos_monastery

Klasztor Hieronimitów to najbardziej imponujący symbol władzy i bogactwa w Portugalii. Zbudował go Król Manuel w 1502 roku na miejscu małej pustelni założonej przez księcia Henryka Żeglarza, gdzie Vasco da Gama i jego załoga spędzili ostatnią noc w Portugalii przed wyjazdem do Indii. Klasztor zbudowano dla upamiętnienia tego wydarzenia. Grobowiec żeglarza znajduje się wewnątrz klasztoru. Tak samo jak grobowiec poety Luisa de Camoes oraz innych wielkich Portugalczyków, w tym króla Manuela i króla Sebastiao.

Jerónimos_monastery1

W klasztorze zamieszkali mnisi z zakonu św. Jerome (Hieronimici). Ich zadaniem było duchowe wsparcie dla żeglarzy i modlitwy za duszę króla. Jest to jeden z największych triumfów europejskiego gotyku, wpisany na listę UNESCO. Pełny skomplikowanych rzeźbiarskich detali oraz motywów morskich.

Zamek Św. Jerzego
(Castle of St. George)

castle-of-st-george-lisbon-portugal2

Zamek św. Jerzego jest widoczny z prawie każdego miejsca w mieście. Jego najstarsze fragmenty pochodzą z VI-wieku, kiedy to został ufortyfikowany przez Rzymian, potem Wizygotów, a ostatecznie przez Maurów. Tym ostatnim służył jako rezydencja królewska, dopóki pierwszy król Portugalii Afonso Henriques nie został schwytany przez europejskich krzyżowców podążających do ziemi świętej. Potem na cześć św. Jerzego, patrona Anglii, dla upamiętnienia angielsko-portugalskiego paktu z 1371 roku, został przekształcony na pałac królewski europejskiego monarchy i tą funkcję pełnił do budowy kolejnego pałacu na Placu Comercio.

castle-of-st-george-lisbon-portugal3

Teraz Zamek to oaza spokoju. O jego dawnej funkcji przypomina tylko pomnik króla Afonso Henriques’a oraz rząd armat. Większa część zamku została zniszczona podczas wielkiego trzęsienia ziemi w 1755 roku, ale nadal możemy podziwiać ściany oraz 18 wież po których można spacerować. Widok stamtąd jest niesamowity. Turyści mogą zrelaksować się w zamkowym ogrodzie, gdzie spacerują sobie pawie, gęsi i kaczki.

Park Narodów
(Parque das Nações)

Futurystyczna architektura wschodniej Lizbony jest kompletnym przeciwieństwem do starej części miasta. Większość jej elementów została zbudowana z okazji targów EXPO, które odbywały się w mieście od maja do września 1998 roku.

Parque-das-Nações-1

Targi EXPO w Lizbonie były wyjątkowe. W wystawach wzięła udział rekordowa ilość 130 krajów oraz ponad 100 różnych organizacji międzynarodowych. To były ostatnie targi odbywające się jeszcze w XX-wieku. Dodatkowo zbiegły się z 500. rocznicą przybycia Vasco da Gamy do Indii.

Vasco da Gama Shopping Center
Vasco da Gama Shopping Center

Tematem targów był Ocean i jego „Dziedzictwo dla Przyszłości„. Cały obszar wschodniego nadbrzeża został zaadoptowany na potrzeby EXPO. Gdy było już po wszystkim, całą ta nową dzielnicę nazwano Parque das Nações (Park Narodów) która jest jest obecnie największym z wykonanych projektów rewitalizacji obszarów miejskich w Europie.

OrienteStation_lizbona
Stacja Oriente

Najlepiej przyjechać tutaj metrem. Wysiadamy na pięknej stacji Oriente. Stamtąd możemy się udać do galerii handlowej Vasco da Gama Shopping Center lub udać się do innych atrakcji w okolicy. Główną atrakcją nowej dzielnicy jest Oceanarium, które zostało okrzyknięte najbardziej imponującym akwarium na świecie.

Oceanario-Lisboa1
Oceanarium

Z innych atrakcji Parque das Nações możemy wymienić kasyno, ogrody wodne, wieżę widokową, przystań albo bary i restauracje z widokiem na jeden z najdłuższych mostów na świecie. Naszym oczom także ukażą się dwie bliźniacze wieże zaprojektowane tak, aby przypominały łodzie. Ich nazwy, Vasco da Gama, Sao Gabriel i Sao Rafael, pochodzą od nazw statków. Znajdują się w nich biura oraz mieszkania.

Parque-das-Nações-2

Do zwiedzenia okolicy możemy wykorzystać pociąg, który odjeżdża co 20 minut. Możemy tez wsiąść do kolejki linowej, której trasa biegnie przez całą długość nabrzeża, dając możliwość podziwiania wspaniałych widoków po drodze.

Muzeum Tile
(Madre de Deus Convent)

Pomimo swojego położenia, lekko na uboczu, Muzeum jest z pewnością warte zobaczenia. Możemy tam podziwiać pięć wieków historii płytek azulejos oraz dekoracyjnej ceramiki w Lizbonie. Śledzimy ich historię i produkcję.

Madre-de-Deus-Convent-2

Kolekcja muzeum jest jedyna w swoim rodzaju na świecie i zawiera wspaniały wachlarz płytek od XV-wieku wraz z opisem ich produkcji. Muzeum mieści się we wspaniałych wnętrzach klasztoru Madre de Deus Convent, które po renowacji po wielkim trzęsieniu ziemi z 1755 roku, jest  najbardziej okazałym w całym mieście. Kaplica pod wezwaniem św. Antoniego to imponujący przepych oraz bogactwo. Na naszą uwagę zasługuje sufit pokryty obrazami w złotych ramach, na których namalowano portrety króla Joao III i jego zony Katarzyny.  Są też obrazy z życia świętych.

Madre-de-Deus-ConventGłówną atrakcją muzeum jest niebiesko-biała kompozycja ponad 1300 płytek, przedstawiająca Lizbonę w 1738 roku, przed wielkim trzęsieniem ziemi.

Kościół i Muzeum São Roque
(Igreja de São Roque e Museu)

Igreja-de-São-Roque

Kościół Sao Roque i jego wnętrze jest arcydziełem sztuki barokowej. Każda z bocznych kaplic jest dziełem sztuki, ale najpiękniejsza jest ta czwarta z lewej strony. Jest to „najdroższa kaplica na świecie”. Została zaprojektowana w Rzymie i wykonana z najbardziej kosztownych materiałów, w tym z kości słoniowej, agatu, porfiru, złota i srebra. Została pobłogosławiona przez papieża, a następnie w 1747 roku wysłana do Lizbony. Na uwagę zasługują także malowidła na ścianach, na których widać m.in. sceny z Apokalipsy.

Igreja-de-São-Roque-2

Obok kościoła znajduje się Muzeum Sztuki Sakralnej, w którym znajdziemy m.in. portugalskie obrazy z XVI wieku (w tym jeden Katarzyny Austriaczki,  a drugi z ceremonii zaślubin króla Manuela I) oraz imponującą kolekcie barokowego srebra. Atrakcją muzeum jest kilka uchwytów palnika wykonanych z brązu i srebra, o wadze ok. 840 funtów.

MUDE – Muzeum Projektowania i Mody
(Museu do Design e Moda)

Museu-do-Design-e-Moda-1

Kolekcja Muzeum Mody i Projektowania składa się z prac około 230 projektantów, którzy reprezentują różne trendy mody z całego świata. Znajdziemy tutaj prace takich ikon jak Phillipe Starck, Charles Eames, George Nelson, Arne Jacobsen, Paula Henningsen, Vener Panton Masanori Umeda, HenningKoppel i innych. Oprócz ubrań, w kolekcji muzeum znajdziemy meble, szkło i biżuterię od roku 1937 do chwili obecnej.

Museu-do-Design-e-Moda-2

Muzeum Mody jest jednym z największych na świecie i wg wielu, najlepszym w Europie tego typu muzeum, które zajmuje się modą i trendami projektowania w XX wieku.


Ciekawe strony www o Lizbonie: