O Paryżu napisano tysiące wierszy i setki książek. Miasto od wieków byto inspiracją dla malarzy, którzy przybywali tu z całej Europy. Autorzy wielu scenariuszy filmowych wpisywali swoje historie w ramy Paryża. Bo Paryż to miasto niezwykłe. Tu, inaczej niż we wszystkich metropoliach świata, życie płynie własnym, własnie paryskim rytmem. Zawsze jest czas na gorącą czekoladę i chrupiącego croissanta w pobliskiej kawiarni. Kawiarniane spotkania z przyjaciółmi przy lampce czerwonego wina to tutaj codzienność. Przebywając w tym przedziwnym mieście, nie sposób pozostać nieczułym na jego estetykę. Na każdym kroku można zobaczyć prawdziwe dzieło sztuki. Budynki, które od wieków zachwycały zarówno mieszkańców, jak i przybywających do miasta, liczne rzeźby, malownicze fontanny, zielone klomby i ekstrawaganckie instalacje współczesnych artystów, wszystko to składa się na dzisiejszą panoramę Paryża.

Wieża Eiffla

W 1889 roku, z okazji Wystawy światowej, upamiętniającej setną rocznicę Wielkiej Rewolucji Francuskiej Gustave Eiffel zaprojektował dziwną wówczas wieżę, która miała stanąć na Polu Marsowym. Zbudowana jest wyłącznie z elementów metalowych, przebiegają przez nią schody i windy. Pod koniec XIX w. ta konstrukcja o wyglądzie przemysłowym przyprawiała o drżenie artystów paryskich. Z 320-metrową iglicą i szkieletem z żelaza Wieża Eiffel’a została pierwszą ciekawostką francuską. Więcej – wieża, która wywołała skandal, jest dziś symbolem Paryża. Zwiedzając wieżę możemy skorzystać z usług restauracji, służy ona także jako podstawa dla nadajników kilku stacji radiowych i telewizyjnych. Na świecie powstały liczne budowle, wzorowane na Wieży Eiffel’a. www.tour-eiffel.fr

Katedra Notre-Dame

Jedna z najbardziej prestiżowych budowli sakralnych wybudowanych w stylu gotyckim we Francji. Prace trwały od 1163 roku do drugiej połowy XIII w. Chociaż królowie francuscy byli koronowani w Reims, a chowani w bazylice Saint-Denis, katedra odegrała ważną rolę w historii Paryża i kraju. Dla Polaków interesującym może być fakt, że to właśnie tam Henryk Walezy podpisał artykuły henrykowskie i pierwsze pacta conventa. W czasie Wielkiej Rewolucji Francuskiej katedra została częściowo zniszczona i dopiero pod koniec lat 40. ubiegłego wieku przywrócono jej dawną świetność i piękno. Znajdują się tam wielkie organy, a pozycja organisty w katedrze Notre-Dame jest jedną z najbardziej cenionych we Francji. Największy dzwon waży 13 ton, nosi imię Emmanuel. Jego dźwięk oznajmia godziny, a także podkreśla różne specjalne okazje. www.notredamedeparis.fr

Centre Georges Pompidou

W 1969 roku Georges Pompidou, prezydent Republiki, powziął myśl stworzenia narodowego centrum sztuki i kultury, które będzie nosiło jego imię i którego przeznaczeniem będzie promocja wszystkich aspektów działalności artystycznej XX w. Architekci Renzo Piano i Richard Rogers wznieśli w latach 1970-77 na płaskowyżu Beaubourg w Paryżu równoległościan ze szkła i stali. Ogromna budowla z widocznymi schodami, przewodami i rurociągami w żywych kolorach w uderzający sposób kontrastowała z harmonijną architekturą starej dzielnicy, w której została wzniesiona. Obecnie mieści się tam Narodowe Muzeum Sztuki Nowoczesnej, biblioteka publiczna, Centrum dzieł przemysłowych i Instytut badania i koordynacji akustyczno-muzycznej. Ze 150 milionami zwiedzających na koncie, Centre Georges Pompidou zajmuje wyjątkowe miejsce w krajobrazie kulturalnym Francji. www.centrepompidou.fr

Muzeum Louvre

Dawna rezydencja królewska leżąca nad prawym brzegiem Sekwany, dziś znana przede wszystkim jako największy pałac i jedno z najbogatszych muzeów świata. Składa się ono z siedmiu działów: starożytna sztuka Wschodu, Egiptu, Grecji i Rzymu, malarstwo, rzeźba, sztuka dekoracyjna, rysunek. Do najświetniejszych eksponatów należą z pewnością Mona Lisa Leonarda da Vinci, Wenus z Milo czy stela z kodeksem Hammurabiego. Muzeum posiada około 200 tysięcy eksponatów, z których tylko część jest dostępna dla zwiedzających. W 1988 r. prezydent François Mitterand odsłonił nowe wejście do muzeum: piramidę z przezroczystego szkła. Piramida o identycznych proporcjach, jak piramidy w Gizie, umożliwia dostęp do sal muzealnych przez podziemia. Ciekawostka: muzeum zarobiło ok. 2,5 mln dolarów za udzielenie pozwolenia na kręcenie wewnątrz scen do filmu „Kod Da Vinci”. www.louvre.fr

Łuk Triumfalny

luk_triumfalny2_paris_wakacyjnyklimat-pl

Budowla powstała na chwałę Napoleona, w stylu neo-klasycystycznym. Prace rozpoczęto w roku 1806, a zakończono w 1836. Łuk stoi pośrodku ronda imienia Charlesa do Gaulle’a . Rozchodzi się od niego promieniście 12 ulic. Zdobią go rzeźby Rude’a, Corota i Étexa. Jedną z nich jest „Marsylianka” Rude’a upamiętniająca wymarsz ochotników na wojnę w 1792 r. Są na nim wypisane nazwy 128 bitew Republiki i Cesarstwa oraz nazwiska 660 generałów i marszałków, wśród których można znaleźć Poniatowskiego, Chłopickiego, Kniaziewicza, Sułkowskiego, Dąbrowskiego, Zajączka i Łazowskiego. Pod Łukiem znajduje się od 1920 r. Grób Nieznanego Żołnierza. arc-de-triomphe.monuments-nationaux.fr

Bazylika Sacre-Coeur

Jedna z najbardziej znanych budowli w Paryżu. Zbudowana z białego wapienia, stojąca na wzgórzu Montmartre stanowi jeden z punktów orientacyjnych Paryża. Z uwagi na swą ciężką sylwetkę, a także przeciążone dekoracjami wnętrze, bazylika bywała często poddawana krytyce, ale jednocześnie była ulubionym tematem dla malarzy i fotografów. Została zbudowana w latach 1876-1919 jako symbol pojednania narodowego po wojnie domowej w 1871 r. Kościół ma 100m długości, 50m szerokości i 83m wysokości. Jest zwieńczony eliptyczną kopułą otoczoną przez cztery mniejsze. Bazylika posiada jeden z największych dzwonów świata: „Savoyarde” waży 19 ton, jest zawieszony w wolno stojącej dzwonnicy. Z wysokości wzgórza można podziwiać piękną panoramę Paryża i okolic. www.sacre-coeur-montmartre.com

Pałac wersalski

Pałac wzniesiono w niewielkiej wiosce leżącej na południowy-zachód od Paryża. Jednak przez 100 lat w XVII i XVIII w. Wersal pełnił rolę stolicy kraju. Miały tam miejsca takie wydarzenia historyczne, jak koronacja Wilhelma I Hohenzollerna, czy podpisanie traktatu pokojowego w 1919 r., zwanego traktatem wersalskim. Wiele budowli wzorowano na tym pałacu, należy do nich m.in. Pałac w warszawskich Łazienkach. Mimo, iż pałac jest jednym z najczęściej odwiedzanych miejsc przez turystów, nadal służy także do celów politycznych. Bywa też miejscem wydarzeń kulturalnych, np. w 2005 r. odbył się tam koncert Live8. Ogrody otaczające pałac zajmują powierzchnię 800 hektarów i są wymienione na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO. www.chateauversailles.fr

Aleja Pól Elizejskich

champs-elysees2-paris_wakacyjnyklimat-pl

Avenue des Champs-Élysées, potocznie nazywana les Champs Élysées (Pola Elizejskie) – reprezentacyjna aleja Paryża, łącząca plac Zgody (fr. Place de la Concorde) z placem Charles’a De Gaulle’a (dawniej plac Gwiazdy, Place de l’Etoile), na którym znajduje się Łuk Triumfalny. Pola Elizejskie rozciągają się na odcinku 1910 metrów w VIII dzielnicy, w północno-zachodniej części centralnego Paryża.

Pola Elizejskie z licznymi teatrami, restauracjami, kinami i ekskluzywnymi sklepami są miejscem często odwiedzanym przez turystów. W pobliżu znajduje się Pałac Elizejski z ogrodem.

Palais Royal

Pałac położony w centrum Paryża, 150 m na północ od Luwru, siedziba francuskiej Rady Stanu (Conseil d’État), Rady Konstytucyjnej i Ministerstwa Kultury, połączony z francuskim Teatrem Narodowym Comédie-Française. Pałac przyozdabiają przepiękne ogrody, dostępne publicznie, w których podziwiać można nowoczesne rzeźby i fontanny. palais-royal.monuments-nationaux.fr

Dzielnica Łacińska

Leży częściowo w V i VI okręgu. To prawie najstarsza dzielnica Paryża (po Starym Mieście). W III w. wybudowano tam termy rzymskie. Dziś nie zachowały się już żadne inne ślady pobytu Rzymian, poza rzeźbami i murami. W Średniowieczu dzielnica stała się centrum życia intelektualnego, kiedy Robert de Sorbon w 1257 r. założył uniwersytet, zwany później Sorboną. Odegrał on szczególną rolę w rozwoju nauki we Francji. Pod koniec XIII w. uniwersytet liczył już 15 tysięcy studentów różnych narodowości.

Wiele kawiarni w dzielnicy zachowuje pamięć o znanych osobistościach takich, jak Wolter, Rousseau, Balzac, Victor Hugo. Główną ulicą dzielnicy jest Bulwar Saint-Michel.

Nazwa dzielnicy pochodzi od języka łacińskiego, którym w średniowieczu i aż do Rewolucji posługiwano się powszechnie na uniwersytetach.

La Défense

To nowoczesna dzielnica biurowo – wystawienniczo – mieszkalno – handlowa, znajdująca się formalnie na terenie trzech gmin Nanterre, Courbevoie i Puteaux w departamencie Hauts-de-Seine, na zachód od Paryża.

Dzielnica ta stanowi główne centrum biznesu we Francji, z siedzibami większości wielkich francuskich koncernów i głównych przedstawicielstw koncernów zagranicznych we Francji. Oprócz tego spełnia także rolę centrum handlowego, wystawienniczego, rozrywkowego i transportowego. Na jej terenie znajduje się także kilkanaście ekskluzywnych apartamentowców i hoteli.

Na zachodnim krańcu dzielnicy znajduje się La Grande Arche de La Défense (Wielki Łuk) stojący na linii, będącej przedłużeniem Paryskiej Osi Historycznej, zaczynającej się od Luwru a kończącej się na Łuku Triumfalnym. Linia ta stanowi oś dzielnicy, wzdłuż której ciągnie się Esplanada La Défense.

Na terenie dzielnicy znajdziemy:

  • rzeźby autorstwa Miro, Cesara, Kaldera, Morettiego, De Millera, Takisa, Junga.
  • półkoliste kino Dome IMAX, w którym ekran dziesięciokrotnie przekracza ekran kinowy.
  • Muzeum Automobilów, a w nim wystawa poświecona historii samochodów.
  • i inne….

Wielki Łuk Braterstwa (Grande Arche)

Pomnik w biznesowej dzielnicy Paryża – La Défense. Powstanie Grande Arche poprzedzał międzynarodowy konkurs na jego projekt, który ogłosił ówczesny prezydent Francji – François Mitterrand. Konkurs wygrał Duńczyk – Johann Otto von Spreckelsen (1929–1987) i on zaprojektował „dwudziestowieczną wersję Łuku Triumfalnego” – tym razem nie dla upamiętnienia zwycięstw nad wrogiem, ale dla uczczenia ludzkości i idei humanitarnych. Grande Arche był budowany w latach 1982-1990. Po śmierci von Spreckelsena w 1987, prace dokończył jego wspólnik – architekt Paul Andreu.

Grande_Arche_de_La_Défense_wakacyjnyklimatGrande Arche jest prawie doskonałym sześcianem (szerokość: 108 m, wysokość: 110 m, głębokość: 112 m), a swym wyglądem przypomina hipersześcian. Znajduje się w jednej linii z Łukiem Triumfalnym (Grand Arche jest odchylony z powodów technicznych o 6 stopni od linii), oba obiekty łączy szeroka Avenue Charles de Gaulle. Pod Grande Arche mieści się stacja metra i RER (Réseau express régional d’Île-de-France, pl. Regionalna sieć ekspresowa Île-de-France) oraz autostrada.

W Grande Arche znajdują się biura francuskiego Ministerstwa Ekologii, Zrównoważonego Rozwoju i Energii. Do 24 kwietnia 2010 roku możliwy był wyjazd panoramiczną windą na szczyt budowli, gdzie znajdował się taras widokowy, restauracja oraz muzea informatyki i gier komputerowych. 4 kwietnia 2010 miała miejsce awaria windy panoramicznej (odpadł jeden z elementów), która nie pociągnęła za sobą żadnych ofiar. Natychmiast zawieszono użytkowanie wind, a do 24 kwietnia pozwolono zwiedzającym korzystać z wind w kolumnach Łuku. W sierpniu 2010 roku zarządca budynku ogłosił ostateczne zamknięcie dachu dla zwiedzających i likwidację istniejących tam muzeów informatyki, gier komputerowych oraz restauracji. Zwolnione pomieszczenia zostały zaadaptowane na biura. www.grandearche.com

Wzgórze Montmartre

Jest to historyczny fragment Paryża, położony na wzgórzu o tej samej nazwie, znajdujący się w XVIII dzielnicy miasta, której centrum stanowi Plac de Tertre, gdzie spotkać można wielu artystów i malarzy, którzy chętnie rysują portrety turystów.

Istnieją przypuszczenia, że na tym wzgórzu poniósł około roku 250 męczeńską śmierć pierwszy biskup Paryża Święty Dionizy (po francusku Saint Denis) z dwoma towarzyszami Rustykiem i Eleuterem, stąd nazwa Mons Martyrorum (Wzgórze Męczenników). W rzeczywistości jednak pierwotna nazwa Mons Mercurii („góra Merkurego”; wśród dawnych nazw łacińskich nazwy poświęcone bogu Merkuremu są częste) była przekształcana kolejno w Mons Mercori, następnie w Mons Martyrum (zgodnie z etymologią naiwną z czasów chrześcijańskich) i wreszcie w Montmartre.

Tutaj w 1534 roku Ignacy Loyola wraz z małą grupką złożył śluby założenia zakonu Jezuitów.

Fragment ten jest zabudowany starymi kamienicami, ciągnącymi się wzdłuż krętych i ostro wznoszących się, brukowanych uliczek i wąskich przejść ze schodami, o wyraźnie odmiennym charakterze niż reszta miasta. Niegdyś dzielnica ta miała charakter centrum rozrywki i głównej siedziby bohemy artystycznej. Obecnie jest niemal w całości opanowana przez przemysł turystyczny.

Panteon w Paryżu

Budowla w Dzielnicy Łacińskiej w Paryżu. Wzniesiona w XVIII wieku jako kościół pw. św. Genowefy. W XVIII wieku Ludwik XV przebudował popadające w ruinę opactwo na neoklasycystyczną świątynię, na planie krzyża greckiego z kopułą centralna oraz 4 mniejszymi kopulami i kolumnowym portykiem wejściowym. Budowla powstawała przez 30 lat. Tutaj widnieje słynne hasło „Wielkim ludziom wdzięczna ojczyzna”.

Od czasów Rewolucji (1791) Panteon jest miejscem spoczynku wielu sławnych Francuzów i Francuzek. W krypcie Panteonu znajdują się m.in. grobowce: marszałka Jeana Lannes’a, Saint-Hilaire’a, Woltera, Jana Jakuba Rousseau, Honoré Mirabeau, Victora Hugo, Emila Zoli, Jeana Jaurèsa, twórcy pisma dla niewidomych Louisa Braille’a, fizyków Paula Langevina, Piotra Curie, chemika Marcelina Berthelota, uczonej Marii Skłodowskiej-Curie, generała François Marceau, przywódcy ruchu oporu z czasów II wojny światowej Jeana Moulina. Dwukrotnie próbowano przywrócić funkcję religijną Panteonowi, lecz od roku 1885 ostatecznie przeznaczono go na mauzoleum. www.pantheonparis.com

Muzeum d’Orsay

Znajduje się w zabytkowym budynku dworca kolejowego Orsay. Galeria sztuki została poświęcona sztuce francuskiej XIX w. Znajdziesz tutaj dzieła artystów takich jak m. in. Delacroix, Ingres, Monet, Renoir, Degas, van Gogh, Pissarro, Sisley, Morisot, Cassatt, Cézanne i wielu innych. Muzeum posiada największą kolekcję dzieł impresjonistów oraz imponujący zbiór rzeźb. www.musee-orsay.fr

Opéra Garnier

Gmach opery wybudowany został w latach 70 XIX wieku w stylu eklektycznym, według projektu architekta Charles’a Garniera . Budowla została wzniesiona na podziemnej rzece, która zasila podziemne jezioro. Budynek zajmuje 11tyś. m², a jednorazowo na widowni zasiąść może 2200 osób, na scenie natomiast mieści się około 450 aktorów. Główny żyrandol opery waży ponad 6 ton. W 1896 roku spadł on na publiczność, zabijając  1 osobę. Motyw ten wykorzystał Gastona Leroux pisząc swoje dzieło pod tytułem „Upiór w operze”. Opera Garnier to najbardziej znany teatr muzyczny we Francji. Od początków XX wieku prowadzone były prace remontowe tego monumentalnego budynku, które ukończono dopiero w 2006 roku. www.operadeparis.fr

Pałac Inwalidów (Les Invalides)

Wybudowany z inicjatywy Ludwika XIV wielki kompleks budynków na lewym brzegu Sekwany. Od początku istnienia służył jako szpital i pensjonat dla inwalidów wojennych. W swoich salach mógł pomieścić około cztery tysiące chorych i rannych. Kompleks ten składa się z Pałacu Inwalidów (fr Hôtel des Invalides) wybudowanego według projektu Libérala Bruanta w stylu klasycystycznym, w 1676 oraz Kościóła Inwalidów (fr. Dôme des Invalides, St-Louis-des-Invalides) wzniesionego w 1706 roku przez Jules’a Hardouin-Mansarta.

Aktualnie Les Invalides pełni funkcję muzeum wojskowego, w którym znajdują się bogate zbiory broni, mundurów oraz makiety licznych fortyfikacji.

Teatr Odeon

Jest jednym z najstarszych teatrów we Francji . Wybudowany został w latach 1779 – 1782. W 1841 roku otrzymał tytuł drugiego „teatru narodowego” Francji. Po drugiej wojnie światowej został połączony z Comedie Francaise , a w 1968 roku budynek został zniszczony, swoją świetność odzyskał  w 1970 roku, dopiero po odbudowie jako Theatre National de l’Odeon. Specjalnością tego teatru są sztuki nowoczesne i nowatorskie. W 1990 roku otrzymał tytuł Theatre de l’Europe, co pozwoliło mu na wspieranie różnorodnych, nowoczesnych projektów teatralnych  w całej Europie.

Pałac Luksemburski

Pałac usytuowany jest na lewym brzegu Sekwany, w tak zwanym Ogrodzie Luksemburskim. Powierzchnia tego ogrodu wynosi 25 ha i jest to jeden z najpopularniejszych ogrodów publicznych we Francji. Pałac wzniesiono w latach 1610 – 1630 na prośbę Marii Medycejskiej, żony Henryka IV. Autorem projektu był architekt Salomon de Brosse. Z założenia budowla miała przypominać swą architekturą Pałac Pitti we Florencji, jednak ostatecznie wybudowana została w stylu typowo francuskim z barokowymi lukarnami w dachu. Rezydował tam Napoleon, a od 1814 roku aż do dziś pałac jest siedzibą Senatu Francji.

Médaille Miraculeuse

Kaplica Cudownego Medalika w Paryżu jest miejscem Pierwszego Objawienia Matki Bożej w Paryżu. Siostrze Katarzynie Labouré, ze Zgromadzenia Sióstr Matki Miłosierdzia, w nocy z 18 na 19 lipca 1830 roku przy ulicy rue du Bac 140, Matka Najświętsza objawiła się po raz pierwszy.27 listopada 1830 roku podczas drugiego Objawienia, Matka Najświętsza poleciła Katarzynie wybicie modelika wg pewnego wzoru „O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy!” mówiąc Katarzynie, że osoby, które będą go nosić na szyi z ufnością, otrzymają wiele łask. Wybito 200 000 medalików. Siostry ze zgromadzenia Sióstr Matki Miłosierdzia rozpoczęły rozdawanie pierwszych Cudownych Medalików. Ludzie zaczęli doznawać szczególnych łask, zaczęły dokonywać się cuda, które dokonują się do dnia dzisiejszego.Św. Katarzyna zmarła 31 grudnia 1876 roku. Kiedy po 56 latach postanowiono ekshumować jej ciało okazało się, że jest w nienaruszonym stanie. W tym stanie jej ciało spoczywa w Kaplicy Cudownego Medalika przy ulicy rue du Bac 140. www.chapellenotredamedelamedaillemiraculeuse.com

Père Lachaise

Cmentarz Père Lachaise to największy i najpiękniejszy cmentarz w Paryżu. Miejsce spoczynku wielu znanych ludzi : Molier, Balzak, Gioacchino Rossini, Edith Piaf, Jim Morrison, Eugène Delacroix, Victor Hugo, Proust, Oscar Wilde , Yves Montant, Maria Callas, Georges Haussmann, François Arago, Alexandre Ledru-Rollin. To wlasnie na tym cmentarzu zostali pochowani wybitni Polacy : Chopin, Cyprian Kamil Norwid, Józef Wysocki.

Cmentarz zajmuje 44 hektary powierzchni, jest największym terenem zieleni w Paryżu, obsadzonym przez 5300 drzew, z których kilkadziesiąt ma ponad 150 lat.

Pere Lachaise podzielony jest na dywizje (z franc. division). Najstarsza dywizja znajduje się najbliżej głównego wejścia. Część ta została zakwalifikowana w 1962 roku do Zabytków Historycznych Francji, co oznacza, że obszar podlega szczególnej ochronie ze względu na wartości historyczne i kulturowe. To właśnie tutaj można odkryć mauzoleum słynnych kochanków Heloizy i Abelarda.

Ponad 70 nagrobków zdobią bezcenne dzieła sztuki. Wchodząc główną bramą projektu architekta Étienne-Hippolyte Godde, można zaopatrzyć się w plan nekropolii.

Place de la Concorde

To plac zwany Placem Zgody z dominującym obeliskiem egipskim Ramzesa II, pochodzącym z jednej ze świątyń Luksoru. Budowla ważąca aż 230 ton i mierząca 23 m wysokości, podarowana została Ludwikowi Filipowi przez wice-króla Mohammeda Alego w 1831r. Obelisk zdobią hieroglify przedstawiające życie faraona Ramzesa II. Plac de la Concorde był miejscem ważnych wydarzeń historycznych Francji. To tutaj, na Placu Zgody, stracił życie Ludwik XVI i wiele innych osób. Plac de la Concorde znajduje się pomiędzy Polami Elizejskimi a Ogrodami Tuilieres (Jardin des Tuileries).

Statua Wolności

Statue_de_la_Liberte_paris_wakacyjnyklimat-plStatua Wolności (Statue de la Liberté) nazywana bywa także „Wolnością opromieniającą świat” znajduje się na Wyspie Łabędzia (Ile des Cignes) nad Sekwaną, niedaleko Wieży Eiffla. Cztery razy mniejsza od oryginału, waży 4 tony i mierzy 11,5 m wysokości.

Od 1984 roku Statua Wolności znajduje się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO. Oryginal posagu znajduje się w Nowym Jorku na Wyspie Wolności (Liberty Island).

Dzieło francuskiego rzeźbiarza Auguste Bartholdi wg projektu konstrukcji stalowej podstawy Gustawa Eiffla i projektu piedestału Richarda Morrisa Hunta. Koncepcja projektu posągu powstała pod wpływem pewnego obrazu namalowanego przez Eugène Delacroix „Wolność prowadząca lud na barykady”. Bartholdi nadał posągowi rysy twarzy własnej matki, natomiast ciało przyjęła jego kochanka. Pierwsza wersja Statuy Wolności została podarowana władzom Paryża.

Statua Wolności została skonstruowana w latach 1875 – 1884 w 17 dzielnicy Paryża. Wykonana z miedzi i stali, w kolorze brązowym wzbudzała ogromne zainteresowanie wśród mieszkańców Paryża, szczególnie ze względu na swoja wielkość (46 m wysokości) co powodowało, ze posąg wystawał ponad zabudowę paryską.

Oryginał Statuy Wolności został podarowany przez rząd francuski USA w stulecie uchwalenia Deklaracji Niepodległości (1886 r.). Posąg Statuy obrazuje postać kobiety trzymającej w prawej dłoni pochodnię, natomiast w lewej tablicę, która zawiera datę uzyskania niepodległości przez USA ( 4 lipca 1776).

Moulin Rouge

To najsłynniejszy paryski kabaret świata, powstały w tym samym roku co Wieża Eiffla, w 1889 roku, w dzielnicy Montmarte. Dwa razy w ciągu wieczora i 365 dni w roku piękne tancerki ubrane w falbaniaste spódnice koloru białego, niebieskiego, czerwonego wykonują taneczne show. To zapierające dech w piersiach widowisko, zwłaszcza męskiej części widowni, wciąż cieszy się wielkim zainteresowaniem.
Sam spektakl to nie tylko taniec i muzyka ale również niezwykła choreografia, nowoczesna scenografia, specjalistyczny sprzęt oświetleniowy i nagłośnieniowy. W ciągu jednego wieczora serwowanych jest od 450-700 nakryć.

Widowisko wykonywane jest przez 60 tancerek i 20 tancerzy. Każdego roku kabaret rekrutuje swoje tancerki bez których taneczne show nie byłoby w ogóle możliwe. Kryteria przyjęć są niezwykle surowe, wzrost min.1.75-1.79, dobra aparycja, liczne szkolenia, umiejętność tańca. Czternaście narodowości, średnia wieku to wiek 23 lat wśród tancerek , w większości australijki (po popularnym filmie z Nicole Kidman). Rewię w Kabarecie poprzedza wykwintna kolacja i szampan. To właśnie tutaj narodził się słynny kankan. www.moulinrouge.fr

Park Disneyland 

Disneyland-Paris_wakacyjnyklimat-pl

Disneyland Resort Paris to największy Park Rozrywki we Francji. Stworzony przez wytwórnię Disney’a w 1992 roku. Park dostarcza niezapomnianych wrażeń.

Paryski Disneyland składa się z dwóch parków :

– Disneyland Park, złożony z pięciu „krain”: Fantasyland (dla najmłodszych); Main Street USA (Ameryka XX wieku); Frontierland (Dziki Zachód); Adventureland (Kraina Przygód); Discoveryland (Kraina Odkryć).

– Walt Disney Studio, w którym odwiedzający mają okazję poznać i zaznajomić się z sekretami najnowszej animacji, produkcji filmów oraz programów telewizyjnych. Największe atrakcje tego parku to niewątpliwie: Studio Tram Tour, ukazujące 100-letnią historię kina, oraz studio animacji poświęcone Waltowi Disneyowi.
www.disneylandparis.com

Park Asterix

PARC-ASTERIX_wakacyjnyklimat-pl

Stworzony na wzór galilejskiej krainy bohaterów komiksowych opowieści : Asterixa i Obelixa. Po wejściu do parku wszystkie atrakcje dostępne są w „cenie biletu”. Jedną z najciekawszych atrakcji parku jest delfinarium, które w swoim programie prezentuje pokazy umiejętności delfinów. Park Asterix to również spływy kajakami, karuzele, spektakle, animacje czy spacery po Lesie Druidów. www.parcasterix.fr

Dla odważniejszych, szukających wrażeń warte polecenia są dwa rollercostery :
– Tonnerre de Zeus – drewniana kolejka górska;
– Goudourix metalowy rollercoaster z ogromna liczbą pętli i serpentyn.

Stade de France

Największy narodowy stadion piłkarski Francji. Wspaniała architektura obiektu przedstawiajaca swoim ksztaltem okręt przycumowany do równiny Saint Denis. Bez wątpienia budowla stadionu jest wielkim osiągnięciem architektonicznym Francji. Macary, Zubléna, Regembal et Costantini to główni architekci tego projektu. Obiekt liczy 80 000 miejsc siedzących. Zbudowany został zaledwie w 31 miesięcy specjalnie na finał piłkarskich Mistrzostw Świata 1998. Od momentu swojego powstania rozgrywają się na nim największe, międzynarodowe wydarzenia sportowe, chociażby niedawne Mistrzostwa Świata Rugby 2007, koncerty muzyczne, występy znanych zespołów muzycznych między innymi: U2 , Rolling Stones, Police.

Zwiedzenie stadionu możliwe jest wyłącznie z przewodnikiem oficjalnym Stade de France, dzięki temu zobaczyć można miejsca na ogół niedostępne dla publiczności tj. : lożę prezydencką, szatnię piłkarzy, tunel prowadzący na murawę boiska czy murawę boiska.

Warto zatrzymać się na chwilę w muzeum (espace muséographique), składającym się z 4 sal, w których można dokładnie obejrzeć makietę stadionu, poszczególne etapy budowy stadionu, repliki trofeów, gitary z dedykacją największych artystów, kostiumy ze spektakli (Carmen, Turandot).

Dla miłośników gadżetów znajduje się butik, w którym można zakupić roznego rodzaju piłki, breloki, koszulki, ręczniki, bransoletki, kartki pocztowe, czapki i upominki. www.stadedefrance.com

Le Marché aux Puces de St-Ouen

Na największym paryskim pchlim targu Le Marché aux Puces de St. Ouen (Porte de Clignancourt) można znaleźć prawdziwe skarby. Targowisko założone pod koniec XVII wieku jest kompleksem około 3 tysięcy straganów i sklepików. Wypatrzeć tu można dosłownie wszystko – od zabytkowych toaletek i oryginalnych obrazów, przez porcelanowe lalki i stary fajans, aż po drobne, kiczowate bibeloty. Sprzedawcy prezentują swoje towary codziennie. Nie trzeba nic kupować, samo oglądanie to już atrakcja.

Mapa największych atrakcji w Paryżu:

Powyższy plik pdf można otworzyć w nowej karcie, dzięki temu będzie czytelniejszy.